anatolikoblog

Ένα μονοπολικό δυστοπικό όραμα,μέρος Β

April 30, 2013
1 Comment

Image

Οι κοινωνίες υπεραμύνονται αντανακλαστικά, θα έλεγε κανείς, απέναντι στην πέρα από κάθε όριο “υβριστική” γιγάντωση ενός θηρίου που τις απειλεί άμεσα. Όσο παγιώνεται το μήνυμα που φέρει ο νικητής, άλλο τόσο “φλογοποιείται” (vs “παγιώνεται”, στα πλαίσια του αντιθετικού σχήματος φωτιάς και πάγου ) το περιεχόμενο των αντίρροπων μηνυμάτων προς τον νικητή του πολίτη δηλαδή προς την εξουσία, εκλεγμένη ή μη, σε αυτήν την διελκυστίνδα ανατροφοδότησης. Με αλλά λόγια λαμβάνει χώρα ένα διαρκές διαπραγματευτικό παιχνίδι μεταξύ εξουσιαστών και εξουσιαζόμενων, προς αναζήτηση νέας κατάστασης κοινωνικής ισορροπίας. Στην πραγματικότητα, δεν έχουμε παθητική και χωρίς απάντηση αποδοχή του κυρίαρχου πολιτισμικού-οικονομικού πρότυπου αλλά μια ταυτόχρονη εντατικοποίηση της αμφισβήτησης του, μια  κριτική προσέγγισή του, που εκτείνεται από την πολιτική κριτική του,  έως την αντιμετώπισή του μέσω του κοινωνικού περιθωρίου και με όρους υποκόσμου (βλ. παρακάτω).

Επιστρέφοντας στο αρχικό μας σενάριο,  με την επικράτηση του μνημονιακού μονόδρομου θεωρώ πως ο ελληνικός (και κατ’ επέκταση κάθε ευρωπαϊκός) λαός, έχοντας εκχωρήσει και τα τελευταία εργασιακά του δικαιώματα στον βωμό της “ανάπτυξης” και  του διεθνούς ανταγωνισμού, θα κληθεί να αντιμετωπίσει ακόμα μεγαλύτερη καταπόντιση των μισθών και του βιοτικού του επίπεδου, έως τουλάχιστον οι περιβόητοι δείκτες της μακροοικονομίας να επιτρέπουν  υποτυπώδεις αυξήσεις . Η πανίσχυρη νέο-φεουδαρχία θα λειτουργεί με ασφαλιστικές δικλείδες θεολογικής φύσης , σχετικές  με το “αλάθητο” του συστήματος. Έννοιες όπως στοιχειώδης ανθρώπινη αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη θα μπουν σε δεύτερη μοίρα με τον θρίαμβο της καπιταλιστικής οικονομίας σε συμβολικό επίπεδο, να αποφέρει καρπούς, αποτελώντας την πρώτη ιεραρχικά αυταξία του κοινωνικού θυμικού.

Η πίεση στη διόρθωση και τον εξορθολογισμό της αγοράς και των ατελειών της, μέσω της…αυτοργάνωσής της (sic), υπερτερεί των όποιων ενστάσεων , επικρατεί  η “υπευθυνότητα” και τα ζωνάρια σφίγγουν αν όχι σε επίπεδα τριτοκοσμικά, σίγουρα σε επίπεδα αναπτυσσόμενων χωρών. Άλλωστε, καλά το λιγδώσαμε το αντεράκι μας τόσα χρόνια, εντός της φούσκας της επίπλαστης ευμάρειας (προτεσταντική ηθική του καπιταλισμού στα καλύτερά της ), οπότε δικαίως φτωχαίνουμε…Πλέον το παρελθόν αναπλάθεται με βάση τα τρέχοντα πιστεύω μας και με τη βοήθεια μιας αλυσίδας ηθικολογικών εκλογικεύσεων. Όλα αυτά αποτελούν όψεις μιας  επιφανειακής “αποδοχής” του Μνημονίου (με τις καθόλου επιφανειακές επιπτώσεις…)

.Image

Αυτές οι συμπεριφορές όμως δεν είναι και οι μόνες που πιθανότατα θα αναδυθούν. Αν το παράδειγμα της Ε.Σ.Σ.Δ. είναι εύστοχο, μπορούμε να αναμένουμε με αυξημένες πιθανότητες  μια καθολική αμφισβήτηση της πολιτικής τάξης , που θα την ωθήσει, είτε στην κατάργηση της –ως τάξης, αλλά και ίσως ως διαδικασίας- ,είτε στην ελαχιστοποίηση της σημασίας της. Αυτό που με σιγουριά θα πρέπει να ξεχάσουμε είναι η συνέχιση της παρούσας δομής του status quo, στην οποία η πολιτική και οι θεσμοί της ορθώνονται ως μεσολαβητές μεταξύ λαού και επιχειρήσεων. Αυτό θα αποτελέσει την εξευτελιστική καταδίκη της πολιτικής σφαίρας για την οσφυοκαμψία της στην ελεύθερη αγορά. Δε χρειάζεται κανείς τον απερχόμενο βασιλέα, όταν ενθρονίζεται ο καινούριος. Αυτό, συν τοις άλλοις, θα έλυνε τα χέρια σε όσους ονειρεύονται μια νεοφιλελεύθερη συνταγματική αναθεώρηση. Η πολιτική-και-στην Ελλάδα θα ακολουθήσει την πορεία μετατροπής της σε όργανο διευθέτησης τεχνικών ζητημάτων, που θα αφορούν την διευκόλυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και, το πολύ-πολύ, θεμάτων ατομικών δικαιωμάτων, όπως οι γάμοι ομοφυλοφίλων. Θα αποτελεί ένα ιδιότυπο δικαστήριο περιπτώσεων οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στον κώδικα ποινικής δικονομίας, χωρίς το στοιχείο που της προσέδιδε μια ιδιαίτερη δυναμική: την παραγωγή αδέσμευτης πολιτικής που είναι ασύμβατη με εμπεδωμένους καθοδηγητές και “αξίες”, όπως η ομολογημένη εξυπηρέτηση συμφερόντων που βαφτίζονται “εθνικά και καθολικώς αποδεκτά”. Με την Ανάπτυξη ως αυτοσκοπό, η πολιτική τάξη του Κοινοβουλίου μετατρέπεται σε νεκρό θεσμό, ένα διαδικαστικό φορέα διεκπεραίωσης, ένα σώμα δημόσιων υπάλληλων του μέλλοντος, που φέρει εις πέρας το έργο του, χωρίς να αμφισβητεί την καθημερινή του ρουτίνα. Κανένας δε θα ασχολείται σοβαρά με το Κοινοβούλιο, κάτι που έχει ήδη αρχίζει να διαφαίνεται και εννοώ με τρόπους αρκετά πιο άμεσους από τη μέχρι τώρα, σε μια εποχή ούτως  η άλλως οπισθοχώρησης των κοινοβουλευτικών διαδικασιών.

Με την εθελούσια  υποταγή των πολιτών στον μνημονιακό μονόδρομο και την αποτύπωση αυτής και σε εκλογικό επίπεδο, με τα αντιμνημονιακά κόμματα να ξεφουσκώνουν και την πολιτική τάξη να μην αποτελεί πλέον ασπίδα προστασίας της επιχειρηματικής τάξης  (όντας ο ιδανικός σάκος του μποξ, έστω και καλοπληρωμένος), οι εθελόδουλοι υπήκοοι- σύμφωνα τουλάχιστον με την προσωπική μου πολιτική ανάγνωση- θα μπορούν να θεαθούν τους νέους τους απαστράπτοντες  εκλεκτούς, γυμνούς κι απαλλαγμένους από παραμορφωτικούς φακούς, με ούτως η άλλως αυξημένη διάθεση αμφισβήτησης των πάντων και όλη τους την ενέργεια να απευθύνεται στους συγκεκριμένους νέους (-παλιούς…) βασιλιάδες.

Στο σημείο αυτό, προκύπτει το εξής δίλημμα: με ποιον τρόπο έχει αποδεχτεί η κοινωνία των πολιτών τον μνημονιακό μονόδρομο; Ως έναν επελαύνοντα κατακτητή, στην ισχύ των όπλων του οποίου δεν μπορούσε να αντιπαρατεθεί; Η σαν έναν ευεργέτη, ο όποιος ήρθε να εκπληρώσει διαχρονικούς στόχους, όπως η εξυγίανση και ο εξορθολογισμός του Δημόσιου  ( έστω και λίγο…άκομψα ) και η απελευθέρωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας από τα σαγόνια της ελληνικής γραφειοκρατίας  σοβιετικού τύπου ( υπενθυμίζω ότι οι πολιτικές θεωρήσεις κι απαντήσεις θα έχουν υποχωρήσει και θα έχουν εδραιωθεί οι αντίστοιχες οικονoμικιστικές η οι ‘’πολεμοκεντρικές’’). Έχουμε κάθε λόγο να θεωρούμε πως τα συναισθήματα του λαού απέναντι στις επιβεβλημένες πολιτικές Λιτότητας και τους εφαρμοστές αυτής, πολιτικές που ο ίδιος αποδέχτηκε σε αυτή την υπόθεση εργασίας θα είναι ανάμεικτα και πολυεπίπεδα, πλην όμως ιεραρχημένα, με τα συναισθήματα ηθικολογικού και τιμωρητικού χαρακτήρα και ωραιοποίησης του μονόδρομου (αν εσύ δεν είσαι ωραίος, θα έρθει o μνημονιακός πλαστικός χειρουργός να σε φτιάξει! ) να αναδεικνύονται ως κυρίαρχα και τα”πολεμικά” συναισθήματα ήττας και παράδοσης να υποχωρούν καταπιεζόμενα, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό συλλογικό υποσυνείδητο.Image

Φυσικά,  θα υπάρχουν και κοινωνικές  ομάδες και υποομάδες που θα συνεχίζουν… επίμονα να απαντούν πολιτικά και άλλες που θα κινούνται απελευθερωμένες εντός μιας νέας, ρευστής κατάστασης, αλλά μάλλον θα μειοψηφούν. Οι περισσότεροι θα ορμήξουν προς την επίτευξη του έσχατου καπιταλιστικού ονείρου που ορίζεται πλέον από το άμεσο κυνήγι του χρήματος,  αρχικά των 400 ευρώ επιβίωσης και με προσδοκία ότι καλύτερο και ενδεχομένως και με κάθε τρόπο και μέσο. Ένας οικονομικός αμοραλισμός θα εξαπλωθεί διαστρωματικά, σε μια εποχή πτώσης των ειδώλων και μη αντικατάστασής τους. Σε μια εποχή έντονης αμφισβήτησης και ηθικής κρίσης, με το κοινωνικό όραμα της επανασύνταξης  να μην αναφαίνεται και το εξελικτικό άλμα μακριά από το βούρκο να μην πραγματοποιείται.

Αυτά ενδέχεται να είναι τα αποτελέσματα της εθελούσιας εισόδου μας στο εκσυγχρονιστικό αναμορφωτήριο της λιτότητας, που προσδοκάμε να φέρει τον πάση θυσία σωφρονισμό μας και την μετάλλαξή μας σε κάτι “διεθνώς βιώσιμο και αποδεκτό”. Σε μια τέτοια κοινωνική συνθήκη, η Δίκη του Άκη θα αποτελούσε απλώς το πρελούδιο μια άκρως τιμωρητικής παράστασης που θα συμπεριλάμβανε σωρεία δικών-παρωδιών, στην απελπισμένη προσπάθειά μας να βρούμε μια κάποια αίσθηση δικαίου και ένα συνεκτικό σημείο αναφοράς: το μίσος προς τους πολιτικούς. Φαινομενικά οξύμωρο δε, θα είναι και το φαινόμενο της ενοχοποίησης του μέσου πλουτισμού, σε μια κοινωνία καστών, όπου τα 2/3 θα ανέχονται το 1/3 με την ουτοπική προσδοκία να αποτελέσουν κάποια στιγμή τον εκλεκτό που θα πάει στο Νησί (The Island 2005-Michael Bay,Scarlett Johansson,Ewan McGregor). Αυτή θα είναι η  “φωτεινή-ηθική” πλευρά της κοινωνίας των πολιτών. Η σκοτεινή της από την άλλη, θα περιλαμβάνει κοινωνικές κατηγορίες νεόπτωχων, άστεγων κ.τ.λ. οι οποίοι,  με ματαιωμένο το όνειρο για μια ζωή κατ’ επιλογήν, θα στρέφονται στην παρανομία και την συμμοριτοποίηση τους. Η μαύρη εργασία θα αποτελεί το εργασιακό τους αυτονόητο, έως ότου οι πλέον αδίστακτοι ,μέσω μαφιόζικων μεθόδων πλουτισμού, εισέλθουν στον κόσμο του 1/3 ως ευυπόληπτοι πολίτες.

Συνολικά όμως, με την περιγραφείσα συγκρουσιακή κατάσταση να μην αποτελεί πραγματική συνθήκη ισορροπίας,οι υπάκουοι εθελόδουλοι πολίτες, γνωστοί ως “εκσύγχρονισμένοι άνθρωποι”, θα αρχίσουν να αναδεύονται και να μετατρέπονται σε ενοχλητικούς καλικάτζαρους. Γιατί, παρά τις ομοιότητες με το παράδειγμα της Ε.Σ.Σ.Δ. υπάρχουν 2 κρίσιμες διαφορές : η ακύρωση της πολιτικής και , ίσως, η αδυναμία στρέψης της δημιουργικής, ανατρεπτικής ενέργειας προς την κατεύθυνση των ατομικών δικαιωμάτων-πάντα απαραίτητη, αρκεί να αναπτύσσεται ισόρροπα με τις συλλογικές και κοινωνικές διεκδικήσεις-, όταν θα μπαίνουν ζητήματα επιβίωσης. Η σφοδρότητα με την οποία νέο-προλετάριοι, μαφιόζοι, αφελείς πιστοί του καπιταλιστικού ονείρου, σύγχρονες ορδές βαρβάρων κ.τ.λ. θα ορμήσουν προς το Δέντρο της Ζωής, θα είναι πολλαπλάσια μεγαλύτερη και καταστροφικότερη απ’ ότι αν η κοινωνική έκρηξη γινόταν ΤΩΡΑ και πριν την οριστική ‘’αποδοχή’’ του Μνημονίου.

Image

Τώρα, υπάρχει ακόμα χρόνος για να μην αποπολιτικοποιηθούν τα πάντα και διακινδυνεύσουμε να πέσουμε σε προ-πολιτισμένες καταστάσεις: γιατί ο εθελόδουλος ζωάνθρωπος μπορεί απλά να μυρίζεται που να ορμήσει, για να επιβιώσει ή για να πλιατσικολογήσει και θα έχει φτάσει να αμφισβητεί και την δυνατότητα ακόμα θέσμισης μιας κοινωνίας αλληλοσεβασμού, με δεδομένο πως η πεφωτισμένοι ηγέτες του τον δίδαξαν την ανεντιμότητα, τον τυχοδιωκτισμό και την περιφρόνηση προς την πολιτική και τον συνάνθρωπο.  Γιατί το απελπισμένο ζώο που θα έχει ‘’φροντίσει’’ να απαλλαγεί από το μεγαλύτερο επίτευγμά του, την πολιτική του συμμετοχή και δράση, θα κληθεί να αντιμετωπίσει τη γύμνια του, τον τρόμο δηλαδή  της πλήρους ειλωτοποίησής του και του απόλυτου εξανδραποδισμού του.

Υπάρχει άραγε περίπτωση να συμβεί μια τέτοια εξέλιξη; Να υπερτερήσει δηλαδή ο οικονομικός φιλελευθερισμός ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ του πολιτικού φιλελευθερισμού, τα οποία από κοινού αποτελούσαν τα προτάγματα της Γαλλικής Επανάστασης και του μοντέρνου κόσμου; Στην πραγματικότητα, δεν έχω ιδέα. Είναι πιθανό να έχουν δίκιο οι υπέρμαχοι του καταστροφισμού, αριστεροί και δεξιοί, ψηλοί ή κοντοί, τρελοί ή λογικοί. Γι’ αυτό κι όλα τα παραπάνω ίσως να μην αποτελούν τίποτα περισσότερο από ένα μοίρασμα φόβων ή μια δυσοίωνη μελλοντολογική εικόνα. Σίγουρα, δεν επιχειρείται μια ‘’ασφαλής’’ γραμμική πρόβλεψη, έστω του άμεσου μέλλοντος, παρά η εστίαση σε ορισμένες ψυχοκοινωνικές παραμέτρους, συνοδευόμενες και από μια ενδεχομένως χονδροειδή πολιτική ανάλυση (αναμφίβολα αυτοεντάσσομαι σε αυτούς που η κυρία Παπαρήγα αποκάλεσε αμόρφωτους πολιτικά, παρότι ποτέ μέλος του ΚΚΕ!). Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, είναι εύκολο να χαρακτηριστεί ως ένα κακοφτιαγμένο και τριτοκλασάτο, αφελές, ανερμάτιστο, ερασιτεχνικό σενάριο…πολιτικής φαντασίας και να αποφύγουμε να απαντήσουμε σε ο, τι.. ακροθιγώς  παρουσιάζει. Όσοι πιστοί προσέλθετε…

Image


Posted in Uncategorized

Ένα μονοπολικό δυστοπικό όραμα, μέρος Α

April 30, 2013
1 Comment

Image

Βιώνουμε 3 χρόνια τώρα έναν πολιτικό και κομματικό διπολισμό, που ορίζεται με άξονα το Μνημόνιο κι ό,τι αυτό σηματοδοτεί σε ρητό κι άρρητο επίπεδο. Ας υποθέσουμε, έστω για μια στιγμή μια κατάσταση η όποια είναι πιθανό να επικρατήσει, αν αυτό το δίπολο Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο καταρρεύσει. Ας προτρέξουμε να περιγράψουμε την Ελλάδα σε μια υποθετική συνθήκη αδυναμίας διατύπωσης πειστικής εναλλακτικής πρότασης στις πολιτικές λιτότητας και άρα συνακόλουθης  ‘’οριστικής’’ κυριαρχίας της Μιας και Μοναδικής Αλήθειας, του Ιερού Μονόπολου , αυτού του πολιτικοοικονομικού highlander ,του απόλυτου κυρίαρχου του παιχνιδιού.

Ωραιότατα. Καταρχήν, ας ξεκινήσουμε από τα επουσιώδη: οι διάφοροι Κώνστες και Παπαδημητρίου θα βιώσουν ό,τι βιώνουν όσοι υπερεπενδύουν μετά μανίας σε ένα λιβιδινικό αντικείμενο, δηλαδή ένα υπαρξιακό κενό, μετά από μια σύντομη περίοδο έντονης ικανοποίησης. Την ίδια ικανοποίηση κι απαλλαγμένη από τα πέπλα της ψευδαίσθησης ότι πολεμούν για κάτι ιστορικό, θα μοιραστούν και οι μεγάλοι παίκτες που, είτε προκάλεσαν (σε κάποιο βαθμό) την Κρίση, είτε επωφελήθηκαν από την επιβολή των νεοφιλελεύθερων μονόδρομων. Κοντά σε αυτούς θα ανακουφιστούν,  όλοι όσοι γενικότερα θα διατηρήσουν ή θα επαυξήσουν τα προνόμια που απορρέουν από το ρόλο τους ως σοφού κριτή του λαουτζίκου, όπως είναι οι διάφοροι μεγαλόσχημοι media-νθρωποι.

Image

Άψογα .Αφού λοιπόν θα μοιραστούν τα λάφυρα μεταξύ των αρπακτικών(predators) και βρει δρόμο εκτόνωσης όλη η καταπιεσμένη ενέργεια που φέρει μέσα του ο τύραννος που προσπαθεί λυσσαλέα να πατάξει μια εντός της επικράτειάς του επανάσταση, στα πλαίσια ενός εορταστικού  οργιαστικού συμποσίου των “νικητών” και αφού θα έχει κατακάτσει ο κουρνιαχτός της μάχης των ιδεοληπτικών εμμονών και των εμφυλιοπολεμικών φανατισμών, τι θα απομείνει;

Κάθε φορά που ένα δίπολο μετατρέπεται σε μονόπολο, η προγενέστερη κατάσταση δυναμικής ισορροπίας εκλείπει και μοιραία αναπτύσσονται πολλαπλές φυγόκεντρες τάσεις μακριά από τον επικρατήσαντα, μοναδικό πλέον πόλο. Θεωρώ πως είναι πρόσφορο για συγκρίσεις ένα παράδειγμα κοινωνικοπολιτικής πόλωσης που χαρακτήρισε την τελευταία εικοσαετία, με την ανθεκτικότητά του για δεκαετίες, αλλά και την κατάληξή του: η κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ.  Από ένα πλήθος συνεπειών θα επιλέξω ορισμένους μόνο για να εστιάσω, λόγω της αδυναμίας μου να κάνω μια τόσο σύνθετη και πολυπαραγοντική ανάλυση.

Κάποιες από αυτές είναι οι παρακάτω: επικράτηση των Η.Π.Α. που οδηγεί στον τερματισμό των βίαιων ανατροπών “εχθρικών” καθεστώτων, κυρίως στη Λατινική Αμερική(Νικαράγουα κ.τ.λ.). Το φαινόμενο του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού οξύνεται, με την παγκοσμιοποίηση του Αμερικανικού τρόπου ζωής  και του καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης να καθολικοποιείται. Κατά μια έννοια μόνο τώρα οι αγορές κυριαρχούν ολοκληρωτικά, με την πολιτική σφαίρα να υποσκελίζεται έντονα από την οικονομική. Αποτέλεσμα αυτού η αναβάθμιση του οικονομικού πεδίου στη θέση του λύτη των κοινωνικών προβλημάτων, θέση που κατεξοχήν καταλάμβανε η πολιτική. Η τελευταία άρχισε να περιορίζεται σε ρόλο θεσπιστή νόμων “φιλοαναπτυξιακών” και “εκσυγχρονιστικών”. Τη δημόσια τάξη  εγγυάται σε αυτόν τον μετασοβιετικό κόσμο η αστυνομία, φυσικά μαζί με την καταστολή των εργατικών κινητοποιήσεων,  τις διάφορες  δε  ‘’ειρηνευτικές’’ ανά τόπο αποστολές, με τις γνωστές… εκσυγχρονιστικές και πάνω απ’ όλα…έξυπνες βόμβες, που άνοιγαν τους σύγχρονους δρόμους του μεταξιού (πετρέλαιο) αναλαμβάνει ο διεθνοποιημένος στρατός του ΝΑΤΟ(Ιράκ 2 , Αφγανιστάν)

Η ψυχική απόσταση από το εδραιωμένο μονόπολο αυξήθηκε γεωμετρικά, με δεδομένο ότι ο αντιαμερικανισμός χτύπησε κόκκινο, σε ποσοστά πολύ μεγαλύτερα της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου , αφού το δίπολο συγκρατούσε την δημοφιλία και των δυο(μαζί με μια συγκρατημένη απέχθεια)ψηλά. Ταυτόχρονα είχαμε μια έμμεση δημοκρατικοποίηση σε επίπεδο ατομικών δικαιωμάτων. Το κράμα της ατομικής-ατομικοκεντρικής απελευθέρωσης , με την’’ αυτονόητη’’αποδοχή του καπιταλισμού, παρήγαγε την τελευταία έκδοση του homo economicus

.Image

Ο καταναλωτικά και σεξουαλικά υπερδραστήριος γιάπης ο κυνικός κυνηγός της καριέρας metrosexual  νέο-αστός (κατ’ αντιδιαστολή με τον παραδοσιακό συντηρητικό αστό του παρελθόντος) αποτέλεσε έναν από τους πλέον χαρακτηριστικούς εκπροσώπους-μέλη των στρατιών, που ήθελαν να ζήσουν το καπιταλιστικό όνειρο των 90s-00s(εντός των  ΗΠΑ, αυτό είχε προηγηθεί ήδη αρκετά νωρίτερα). Σε έναν ιδιόμορφο αντίποδα, στέκεται ο εναλλακτικός ροκάς, γκοθάς, νεοpunk κ.α, ο οποίος απεχθάνεται τον τυποποιημένο και ενδεχομένως ανέραστο ουσιαστικά νεογιάπη, ποτέ όμως αμφισβητώντας πολιτικά (κατ’ ουσίαν και αποτελεσματικά) το κυρίαρχο οικονομικό pattern, περιορίζοντας την επαναστατική του ενέργεια στην διεκδίκηση περισσότερων ατομικών δικαιωμάτων και την περαιτέρω περιχαράκωση του ιδιωτικού του χώρου. Στην πραγματικότητα η κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού(Θάτσερ-Ρήγκαν) οδήγησε στη σχεδόν εξελικτική εξαφάνιση του κλασσικού καπιταλιστή των ετών 1950-1985 αλλά και την ταυτόχρονη γιγάντωση και παγίωση του “απόλυτα ορθού” της επιλογής του καπιταλισμού σε συλλογικό συμβολικό επίπεδο.


Posted in Uncategorized

Ο Σάλλας, η Αγγελική Αγούλου,ένα “συμβόλαιο θανάτου” και η Μιντιοκρατία που κωφεύει ανατριχιαστικά

April 26, 2013
1 Comment

Ο Σάλλας, η Αγγελική Αγούλου,ένα “συμβόλαιο θανάτου” και η Μιντιοκρατία που κωφεύει ανατριχιαστικά

Στην δημοκρατική Ελλάδα του 2013, εδώ και μια εβδομάδα, έχει ανακύψει μείζον θέμα δημοκρατίας, που περιλαμβάνει ενδεχόμενη απειλή επαγγελματικής και φυσικής εξόντωσης δημοσιογράφου από “θεσμικό” παράγοντα του τόπου, μέσω διασυνδέσεών του με επίορκους υπαλλήλους της ΕΥΠ, ενδεχόμενη απόπειρα χειραγώγησης ανώτερου δικαστικού λειτουργού και ενδεχόμενη απόδειξη ύπαρξης σύγχρονου παρακράτους επιχειρηματικομιντιακής διαπλοκής με όρους μαφίας. Την αντίδραση της δικαιοσύνης την περιμένουμε, αν και ήδη αργοπόρησε.Την αντίδραση όμως των ηλεκτρονικών, έντυπων και τηλεοπτικών Μ.Μ.Ε. μεγάλης εμβέλειας μπορούμε να την κρίνουμε ήδη:ούτε σε απροκάλυπτες δικτατορίες δεν παρουσιάζεται τέτοιο ανατριχιαστικό πέπλο σιωπής.Φυσικά αναφερόμαστε απλά σε παρουσίαση του θέματος και όχι σε νομική απόφανση της βασιμότητας των κατηγοριών του Κώστα Βαξεβάνη. Εμείς πάντως δικαιούμαστε ακόμα να βιώνουμε έντονο σοκ, όχι για την πιθανότατη ύπαρξη καθεστωτικής καμόρας, αλλά για τον απόλυτο εξευτελισμό του Τύπου και την απροκάλυπτη απεμπόληση του ελεγκτικού του ρόλου, του τόσο κρίσιμου για την Δημοκρατία…


Posted in Uncategorized

Μια άποψη σωστού αριστερού στοχασμού-και όχι μόνο

April 23, 2013
1 Comment

Μια άποψη σωστού αριστερού στοχασμού-και όχι μόνο)

Πολύ καλό άρθρο, με σωστές επισημάνσεις για την πολυπλοκότητα του σύγχρονου πολιτικού παιχνιδιού, αλλά και των εξελίξεων εν γένει.Περιγραφικό,όσο χρειάζεται και με ακρίβεια,θέτοντας τις σωστές διαστάσεις των ζητημάτων, έτσι όπως αυτά αναδύονται. Κυρίως όμως,ένα κάλεσμα στην Αριστερά να εκσυγχρονιστεί(όχι βέβαια να “εκσυγχρονιστεί” αλά Κουβέλη) και να απαντήσει με ανοιχτομυαλιά, φαντασία και πειστικότητα, ως ήρεμη δύναμη που αφουγκράζεται τις λαϊκές ανάγκες(και όχι τις συντεχνιακές) και τον κοινωνικό παλμό(όχι τους παραταξιακούς αλυτρωτισμούς).


Posted in Uncategorized

Παύλες και τελείες, όπως Διάλογος

April 20, 2013
Leave a Comment

revolution_fists_r1

– Διάλογος μεταξύ δύο «ανακουφισμένων»,πολιτών του ελλαδικού προτεκτοράτου, εν έτει 2011,αφού απορρίφθηκε η πρόταση(?) του ΓΑΠ για δημοψήφισμα. Δύο πολίτες που άνθιζε εντός τους το όραμα του νέου κόσμου? Δύο ανεύθυνοι μαλακόβιοι είρωνες?Μια παραληρηματική δυάδα? Στην πραγματικότητα οι δύο συνιδρυτές του παρόντος ιστότοπου. Θα μπορούσε να διαβάζεται και αντί λοιπών πληροφοριών για το ποιοι είμαστε. Είναι σίγουρα πιο γλαφυρό από οποιαδήποτε «προσγειωμένη» και εν ψυχρώ, διανοητική αυτοπεριγραφή μας….

– Πόσο θα το ήθελα κάθε παύλα να ανήκει σε διαφορετικό πρόσωπο, να ήταν μια συλλογική συνδιάσκεψη πάνω στην προφητεία του 2013. Θα γίνει κι αυτό. Ανοίξαμε δύο την κουβέντα και μακάρι να βρεθούμε όλοι μαζί στον ιδανικό τόπο του Διαλόγου, πέρα από δίκιο ή άδικο, έτοιμοι να παραδώσουμε τα όπλα της εκάστοτε εγωιστικής και δομημένης γνώμης-άποψης στις αλήθειες που θα προκύπτουν από την τίμια και θαρραλέα συμμετοχή μας. Διψάμε……

• Γιώργο ψηλέ σε φάγανε τα λαμόγια και οι εκβιαστές
• κάτι με ζώνει,πρέπει να σου πω, αλλά δεν ξέρω τι ακριβώς είναι…
ίσως η ντροπή
δεν ξέρω
τι χαρά σε όλους!
τους μεγκάλους δημοσιογράφους!
την Μέρκελ και τον Σαρκοζί!
τα διάφορα καραγκιοζάκια που το έπαιζαν αντιμνημονιακοί και λυτρώθηκαν μαζί μου!
• ο γαλλογερμανικός άξονας? Τον αισθάνεσαι να σε ζώνει?
• οι αγορές πανηγυρίζουν!
ανέβηκαν ξανά τα σπρεντς!
ναι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
τα χρηματιστήρια!
ναι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
η Ντόρα ανακουφίστηκε!
ναι!
ο Λοβέρδος!
• ΣΩΘΗΚΕ Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
• ναι!!!!!!!!!!!!!!!
• χύνωωωωωωωωωωωωω
• ο Μπόμπολας!!!!!!!!!!!
ναι!!!!!!
η Ευρώπη!!!!
ναι!!!!!!!
• εμένα και τον γαλλογερμανικό άξονα δε μας χωρίζει τίποτα
έχουμε γίνει ένα
• το euro!!!!!!!!!!!!!
• το μάρκο
ναιιιιιιιιιιιιιιιι
• η Ένωση!!!!!!!!!!!!
• οι εταίροι
ναιιιιιιιιιιιιιιι
ο Σαμαράς
ναιιιιιιιιιιιιι
ο πρώην γκόμενος της Βίσση
ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
• τώρα όοοολοι μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι ότι το μέλλον εξασφαλίστηκε!!!!!!!!!!!!
όλοι 300 ευρώ!
ι-σό-τη-τα!
αααααααααααααα!
• ι σο νο μία
• ζήτω το hollywood!
• ζήτω τα ουίσκι και οι κόκες που πίνει ο γάλλος γαμιάς μας
G20
• ο λαός στην εξουσία ε-πι-τέ-λους!
• 20G στην καθισιά του
ναιιιιιιιιιιιιιιιι
• ζήτω οι Βρυξέλλες!
για πλάκα!
• ζήτω ο Ιταλός σύντροφος που γαμάει γκομενάκια

και δεν του έκατσαν και βαριά!
• θέλουμε το Μπερνουσκόνι για πρωθυπουργό στην Κυβέρνηση Σωτηρίας του Έθνους
μούνα φάτσα
πούτσα ράτσα
θέλουμε τη Μίλαν να παίζει στη football league
• και θα τον έχουμε!
• ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
θέλουμε και το Σημίτη πρωθυπουργό
• ας επιλέξουμε για πρωθυπουργό ,βασιλιά και κλειδοκράτορα των ψυχών μας τον πιο γαμίκουλα έλληνα!
ας κάμουμε ένα τέτοιο δημοψήφισμα!
• ΠΕΡΙΑΝΔΡΟ ΤΩΡΑ
• Σάκης Ρουβάς για πρωθυπουργός
• Αντώνης Κανάκης
• Περίανδρο ή περιτομή!
• κάμερα σε μένα
• ναι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
• Θέλουμε Πλεύρη Υπουργό Άμυνας Εξωτερικών και Τουρισμού
ωαιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
• θέλουμε Σάλα για υπουργό οικονομίας!
ααααααααααααααααααααααααααααααααααα!
• για δίκαιη ανακατανομή εισοδήματος!
• θέλουμε τον Μητσοτάκη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
κάπου!
κάπως !
• θέλουμε τον Τσάκα του Μεγάλου Αδελφού το νικητή και τον θέλουμε τώρα
• κάποτε!!!!!!
• ναιιιιιιιιιιιιιιιιιι
• την Πετρούλα;!!!!
τώρα που γυρίζει!!!!!!!!!!!!
• τον ΛΕΠΑ?
είναι πολύ φερέγγυος
• τώρα που οι αδικίες διορθώνονται και όλα είναι πιθανά!
• είναι και γάτα
• θέλουμε την Αγιά Σοφιά το μέγα Μοναστήρι χώρο επίδειξης μόδας για τον Ασλάνη και τον Κωστέτσο!
και τον Κοστάντζο!
• θέλουμε την Αλεξάνδρεια μαζί με τη Βιβλιοθήκη για να βάζουμε τους νέους φάκελους του Αλέξη Παπαχελά
• ΛΕ.ΠΑ.για Υπουργός Πολιτισμού άνευ χαρτοφυλακίου και να λυσσάξουν όλες!
χααααααααααααααααααα!
• σχίιιιιιιιιιστεεεεεεεεε
• θέλουμε τον Φάρο και τον Κολοσσό της Ρόδου για τον Τραιανό Δέλλα!
• θέλουμε τον Τσουκαλά Υπουργό Εξωτερικών
• για μια πιο τσαμπουκαλεμένη υπερήφανη εξωτερική πολιτική!
θέλουμε
και τι δε θέλουμε!
προτομή ΤΩΡΑ στον Γιώργο
που πυροδότησε όλες αυτές τις εξελίξεις!
• θέλουμε το Λαζόπουλο ανδριάντα στην Επίδαυρο και να του βάζουμε κάθε χρόνο φωτιά με την Ολυμπιακή Φλόγα
• που έφερε το χάος
ναι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
• ΟΙ Ολυμπιακοί Αγώνες να γίνονται μόνο στη Macedonia
• ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
γβ 4τεγν5βωρψχθβ λκ,θξηγες;ω;32456ι
• ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
θέλουμε να προλαβαίνουμε τις εξελίξεις
ναιιιιιιιιιιιιιιιιιι
• θέλουμε στην σελήνη αποικία !
• θέλουμε Υπουργό Ανάπτυξης τον Σειρηνάκη
• θέλουμε ευρύτερη συναίνεση επιτέλους!
• θέλουμε λαϊκή εντολή με ζουμιά γιατί μπαφιάσαμε με τις νωπές
• δε θέλουμε
δημοκρατία
• θέλουμε να πάρει πίσω το δημοψήφισμα
• πολιτική
• και αύριο να ανακοινώσει άλλο
• ανεξαρτησία
ελευθερία

αξιοπρέπεια
λογική
ελεύθερη σκέψη
μια ζωή χωρίς Τρέμη και Χατζηνικολάου
όχι άλλες ψηφοφορίες
κουράζουν!
κου-ρά-ζουν!
ναι σε μπόλικο κάρβουνο!
ναι στην μηχανορραφία και στην πουστιά!
• θέλουμε ισοτιμία
• ναι στις ευρωπαϊκές τράπεζες και στις μεταβατικές κυβερνήσεις!
• μια δραχμή ίσον ένα ευρωμάρκο
• ναι στον αυνανισμό από τα 5 μέχρι τα 95 δημόσια
ναι στις έκτακτες ειδήσεις που σπάνε την ανία!
• θέλουμε να κοπούν όλα τα δέντρα που μας κρύβουν τον ήλιο τον πράσινο
• θέλουμε την Καιλή και την Ράπτη στα τέσσερα
να μας εξηγούν την ευρω-πεική προοπτική της χώρας!
• θέλουμε νόμισμα και σημαία με σφυροδρέπανα ματωμένα από το αίμα της περιόδου της Όλγας Φαρμάκη
• και επιτέλους τον Παπαδήμο πρωθυπουργό!
δίνεις ρέστα, γουρουνοέλληνα!
• θέλουμε επιτόκια που να τείνουν στο άπειρο
• συντρόφισσα Όλγα!
έχει και ρώσικο όνομα
μια καύλα το μέλλον!
• θέλουμε συνεντεύξεις τύπου κάθε 11 λεπτά
• θέλουμε ανοιχτά στον trendy λαό γυμναστήρια!
ιδιωτικοποίηση των δημόσιων τουαλέτων τώρα!
• θέλουμε δικαίωμα οπλοκατοχής από τα 15 και μετά
• και δωρεάν σφαίρες
• για να βλέπουμε το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης
• θέλουμε την γκόμενα του γείτονα
• θέλουμε δικαίωμα ψήφου για τους λαθρομετανάστες Έλληνες της Αυστραλίας
• θέλουμε απέλαση των νόμιμων μεταναστών και νομιμοποίηση των παράνομων
• θέλουμε ναρκωτικά στα νηπιαγωγεία
• θέλουμε τον Καρατζαφέρη να μας μυήσει στο body-building
θέλουμε κλειστά νηπιαγωγεία και ανοιχτά γυμνάσια!
• θέλουμε τον Κουφοντίνα πρύτανη στο Πάντειο
• θέλουμε τις νηπιαγωγούς μέχρι 35 να φοράνε στρινγκ
• θέλουμε τα δικαστήρια να γίνουν ιδιωτικά
θέλουμε πίσω γενικά την 17 Νοέμβρη
γιατί την ψάχνει η 18
• 18άνω?
• και επί τα αυτά!
θέλουμε την Μέρκελ να φτιάχνει τα μαλλιά της στο κομμωτήριο της γειτονιάς μας
θέλουμε την Κάρλα
να μας τραγουδάει και να μας φωτογραφίζει γυμνούς
θέλουμε εξάλειψη των άσχημων ανθρώπων και εξαναγκαστικό μπότοξ από τα 13
θέλουμε πίσω τον Μάικλ Τζάκσον πορτοκαλί
• θέλουμε η γυναίκα του Σαρκοζι να ανακηρυχθεί αγία από την Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία και να κάνει θαύματα τρίτη πέμπτη Σάββατο στον Άγιο Παντελεήμονα
• τον Άντι Γουόρχολ και τα παιχνίδια του
την Γιόκο Όνο και το γιόκο τσόκο
• θέλουμε οι φτωχοί να ζουν στη Σπιναλόγγα ή στη Γυάρο
• και το γουόκι τόκι

• θέλουμε να γίνουμε πλούσιοι μισθώνοντας την Γυάρο
• θέλουμε στη βουλή να γίνεται μισή ώρα γιόγκα από την Ελένη Πετρουλάκη πριν την ομιλία του οποιουδήποτε γίνει τελικά πρωθυπουργός
• θέλουμε μαραθώνιες τηλεοπτικές καλύψεις
θέλουμε περισσότερα δελτία
ενημέρωσης για μας
σίτισης για τους βρωμιάρηδες
ΤΑ ΖΩΑ
• θέλουμε να εξαιρούνται συνταγματικά οι πορνοστάρ από όλους τους νόμους
• θέλουμε ο Θαπατέρο ως τελευταίος σοσιαλιστής ηγέτης της Ευρώπης να μπει στην Ελλάδα με τανκς
• θέλουμε οι πορνοστάρ να γράφουν το σύνταγμα
και την ιστορία της ζωής μας
• θέλουμε τη Τζούλια Υπουργό Υγείας και Παιδείας μαζί
• που θα έχουν στα πυροβόλα φωτογραφίες του τσε
θέλουμε πιο πολλούς φίλους και likes
• θέλουμε ο Νταλάρας να τραγουδήσει τον εθνικό ύμνο στην Πινέζα,
θέλουμε comments που να μας θυμίζουν διαρκώς πόσο είμαστε ΓΑ
ΜΑ
ΤΟΙ,
θέλουμε να υπάρχουν μόνο παιδιά του σωλήνα
• θέλουμε επιτέλους ο Μπάρακ Ομπάμα να έρθει στο μέγαρο μουσικής
και η γυναίκα του στα κλαμπ μας
• να απαγορεύεται το σεξ όταν δεν γίνεται για εμπορικούς σκοπούς και άρα δεν έχει κέρδος
• να διαφημιστεί συνεπακόλουθα το διαδικτυακό σεξ
και η προσομοιωμένη εμπειρία
• θέλουμε ο καθένας να κρατά την άποψή του για τον εαυτό του
• να καούν όλα τα βιβλία που γράφτηκαν από χθες και πίσω
• θέλουμε οπωσδήποτε ο νέος πρωθυπουργός να είναι γκέι
• αλλά να έχει ωραία γυναίκα
και να γράφει στη lifo
• θέλουμε την Ελεονόρα Μελέτη να παρουσιάζει για πάντα τη γιουροβίζιον η οποία να γίνεται 2 φορές την ημέρα
• θέλουμε να μπορούμε να τσεκάρουμε αν τα στήθη τα ωραία είναι φυσικά ή όχι
θέλουμε χαμηλότερους μισθούς
τι είναι αυτά?
• θέλουμε στις εκλογές να ξαναβγεί ο ΓΑΠ
• θέλουμε λιτότητα και 50 μαστιγώματα τη μέρα;
ναι!!!!!!!!!!!!!
• ναιιιιιιιιιιιιιιιιι
• νννννννννννννννννννννν
ααααααα
ιιιιιιιιιιιι
!!!!!!!
• θέλουμε κράτος δικαίου
ααααααααααααααααααααααααα
χα καλό ε
• καλό
• θέλουμε να θέλουμε ό,τι είναι καλό για την ομαλή ευρωπαϊκή πορεία της χώρας
• και δε θέλουμε να ξανααμφισβητήσει κανείς πια την ευρωπαϊκή μας προοπτική
αρκετές τύψεις έχουμε
• κλαψ
• θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας με Γερμανό Επίτροπο
θέλουμε επιτρόπους κατ’οίκον
αρκετά προβλήματα δημιουργήσαμε στους εταίρους μας
• γιατί πάλι θα ξεφύγουμε
ε ναι!!!!!!!!!!
• ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
• κάτι πάει λάθος με εμάς!
χρειαζόμαστε την φιλάνθρωπη καθοδήγηση των πλουσίων βορείων! Εύρηκα!
• θέλουμε έναν επίτροπο να κοιμάται μαζί μας κάθε βράδυ
• και να μας λέει γερμανικά παραμύθια και για την δόξα των Νιμπελούγκεν
και για την γραφειοκρατία και τον Χέλμουτ Κολ
• θέλουμε να πληρώνουμε φόρους για να πληρώνονται οι επίτροποι που θα μας βοηθήσουν γιατί μας συμπαθούν
• θέλουμε πειθαρχία
θα τους δώσουμε τα πάντα αρκεί να μας λυτρώσουν
θέλουμε πλουτοκρατία
και το ΚΚΕ να λέει ναι σε δημοψήφισμα
• θέλουμε η εξουσία να μη λογοδοτεί ποτέ και σε κανέναν
• θέλουμε όλοι να μπορούν να εξουσιάζουν τους κατώτερους,
θέλουμε ρατσισμό στους έλληνες τους μεσόγειους και τους αδύνατους,
και τους πρασινομάτηδες,
θέλουμε να δώσουμε τα πάντα στις γερμανικές τράπεζες χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα.
Έτσι από τύψεις και για ό,τι τους χρωστάμε.
Θέλουμε να πουλήσουμε την Ήπειρο στην Αλβανία και την Κρήτη στην Αίγυπτο
• θέλουμε να ζητήσουμε ένα μεγάλο ΣΥΓΓΝΩΜΗ που αντισταθήκαμε στον Χίτλερ
• θέλουμε περισσότερους εξοπλισμούς
• τον πρώτο με το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης
• και τους χαρίζουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις
ναι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Alles in Ordnung!
• Οι Γερμανοί να μας συγχωρέσουν,Βαγγελίστρα μου!
• θέλουμε να γίνονται δημοψηφίσματα μόνο για τις αποφάσεις που έχουν ήδη παρθεί
• έτσι για να τις βλέπουν οι υπουργοί και να γελάνε που πάντα θα έχουν πάρει την αντίθετη απόφαση
DAS IST RECHT!
• θέλουμε οι απλήρωτοι δημόσιοι υπάλληλοι να κάνουν κατάληψη στα εκλογικά κέντρα και να γίνει η δεκεμβριανή επανάσταση του υπαληλλάτου
• θέλουμε να καταργηθεί η ελληνική γλώσσα και να μαθαίνουμε τις τοπικές διαλέκτους της Σαξονίας και της Βρέμης
• θέλουμε να γίνονται δημοψηφίσματα χωρίς να υπάρχουν ερωτήσεις καν
• θέλουμε δωρεάν ,μάλλον πανάκριβες κρουαζιέρες στον Ρήνο!
και τον Έβρο μπαζωμένο
• θέλουμε να είναι υποχρεωτικό οι μπάτσοι να φοράνε καπέλο cowboy
• θέλουμε μόνο λουκάνικα Φρανκφούρτης
και μια στολή ες- ες σε κάθε σπίτι
• θέλουμε οι τσολιάδες να φοράνε γκέτα
• θέλουμε επιτέλους να αναγνωριστεί ο διορατικός και παρεξηγημένος ρόλος του γερμανοτσολιά
θέλουμε μόνο γερμανικούς υπότιτλους
• θέλουμε υπνοπαιδεία
• θέλουμε να μας μαστιγώνουν γερμανίδες από τα σαξονικά δάση,
θέλουμε όλοι να πάμε πρόσφυγες στη Γερμανία
αφού εμβολιαστούμε
• θέλουμε ένα καθεστώς γερμανικής αγάπης
• θέλουμε η εθνική Ελλάδος να έχει έδρα το «αuf schalke arena»
θέλουμε οι « ζωές των άλλων» να προβάλλεται κάθε βδομάδα
Για να μισούμε και τον αριστερό ολοκληρωτισμό και να λατρεύουμε τον τραπεζοχρεοκοπικό
• θέλουμε την έκτη δόση να την πάρουμε ενδοφλέβια
• για να μαθαίνουμε δημοκρατία
γιατί δημοκράτης γεννιέσαι ή-και στην καλύτερη εκπαιδεύεσαι
για το καλό του μάρκου
Μπότσαρη
• θέλουμε να αποκατασταθεί η αλήθεια και να γίνει επιτέλους γνωστό πως ο Πλάτωνας ήταν Γερμανός
• θέλουμε να γίνει θεσμός και μηνιαία η δόση
• θέλουμε ο Ομπάμα να γίνει άσπρος για να χωρέσει στην Αρεία Φυλή
• θέλουμε να αναγερθεί μνημείο του άγνωστου άρειου στρατιώτη στο Σύνταγμα
• θέλουμε να μην υπάρχουν δρόμοι για να μην κατεβαίνουν οι αγανακτισμένοι
• θέλουμε και άλλες ραγδαίες εξελίξεις!
ναι!!!!!!!!!!!!
• ναιιιιιιιιιιιιιι
• θέλουμε μόνο γερμανικούς αυτοκινητόδρομους
και καθόλου σοκάκια
να γκρεμιστεί η πλάκα
πλάκα-πλάκα
• θέλουμε καθεδρικό ναό στη θέση της Ακρόπολης
• θέλουμε οι ταξιτζήδες να κρατήσουν κλειστό το επάγγελμά τους και να παίζουν στα ραδιόφωνα τους γερμανικούς παιάνες
• θέλουμε να ξαναχτισθούν οι δίδυμοι πύργοι
• και ο Οσάμα Μπιν Λάντεν να γίνει σύμβολο πολεοδομικής υγείας
έκανε χώρο για κάτι καλύτερο
γνωστός γερμανός ιδεαλιστής
• less is more
θέλουμε να ζούμε ιστορικές στιγμές


Posted in Uncategorized

έλληνες είστε και φαίνεστε

April 19, 2013
Leave a Comment

έλληνες είστε και φαίνεστε


Posted in Uncategorized

Εν Περισσώ βαπτιζομένου σου, Κύριε!,..

April 13, 2013
Leave a Comment

Ξεκίνησαν οι διαδικασίες του 19ου συνεδρίου του ΚΚΕ. Όλοι προσήλθαν με την δέουσα ευλάβεια στον ναό του Γραφειοκρατικού Σταλινισμού, της θρησκευτικής αίρεσης που αριθμεί ένα περιορισμένο, αλλά πιστό κοινό στην Ελλάδα. Την λιτή τελετή άνοιξε η δοξολογία της αρχιεπισκόπου Αλέκας Παπαρήγα, με το συγκινημένο πλήθος να συμμετέχει με ευλάβεια στο μυστήριο της Αναστάσεως του Κυρίου(Στάλιν) συμπάσχοντας στο ιερό δράμα της Μεγάλης Εβδομάδας του Προφήτη-υιού, του Ανώνυμου Αφασικού Γενικού Γραμματέα(ΑΑΓΓ) Αφού η ιεραρχία του ιερού δόγματος, με συνοπτικές διαδικασίες πάταξε τους “αμόρφωτους” αιρετικούς για άλλη μια φορά, αναμένεται να οργανώσει τις νέες νεοσταλινικές ιεραποστολές με τις γνωστές ορθόδοξες και πάνω από όλα ΚΑΘΑΡΕΣ απόψεις για το λόγο του Κυρίου. Η σεμνή τριήμερη ακολουθία θα ολοκληρωθεί με την ευρύτερα γνωστό για την καλλιτεχνική του αξία τροπάριο του εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούντος οπορτουνισμού, με την διάσημη επωδό “αποταξάμην τον Σύριζα και τους υπόλοιπους αριστερούς” και την υπενθύμιση στο ευσεβές, πλην όμως με ανθρώπινες αδυναμίες ακροατήριο πως δεν υπάρχουν άλλοι Θεοί πλην του Στάλιν, του οποίου ζωντανή ενσάρκωση, αποτελεί η Γενική Γραμματεία του Κόμματος.

Στον ιερό ναό, καταθέτουν τα σέβη τους και μέλη της βασικής κυβερνητικής παράταξης, ΝΔ, με φανερό ενθουσιασμό για το θεόπνευστο και πάνω από όλα ΚΑΘΑΡΟ, ΑΓΝΟ σαν τον ιερό κρίνο της αμώμου συλλήψεως, λόγο του ιερού δόγματος. Όπως σε κάθε συνέδριο εδώ και χρόνια τουλάχιστον, με δεδομένο πως οι σχέσεις του Κόμματος με την εξουσία έχουν εξομαλυνθεί με τα χρόνια, μετά τους θλιβερούς διωγμούς της περιόδου 1944-49 και 67-74, θα ανανεωθεί η πολιτική της αγαστής συνεργασίας των δύο πλευρών, με την πλευρά της πολιτείας να επιτρέπει τις ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής για τα νεαρά μέλη του σταλινικού κλήρου, εφόσον αυτές δεν ενοχλούν πιστούς άλλων θρησκευτικών δογμάτων, όπως του ακολούθους του Νεοφιλελευθερισμού. Φήμες λένε πως ορισμένα πρώην μέλη του Κόμματος κατηγορούν την ηγεσία πως έχει μετατρέψει το ΚΚΕ σε μία από τις επίσημες θρησκείες της πολιτείας και ως εκ τούτου σε μια ακίνδυνη ΑΤΡΑΞΙΟΝ και έναν θεσμό δοσοληψιών με την εκάστοτε εξουσία, αλλά διαψεύδονται με σφοδρότητα, συνοδευόμενες με την απειλή για επιβολή στα κεφάλια των απίστων της ιερής μήνης του Αποστόλου Μεντρέκα(ο θεός Στάλιν έχει και άλλα καθήκοντα). Σε κάθε περίπτωση, αμήν….Image


Posted in Uncategorized

«ΗΘΕΛΕ ΑΚΟΜΗ ΠΟΛΥ ΦΩΣ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΤΗΚΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ»

April 7, 2013
Leave a Comment

Θέτει κάποια ερωτήματα ο Μπουρζούκος, ο Ρωμανός και τ άλλα παιδια.΄’Ποιός είναι ο ενεργός πολίτης?”, ”Τι είναι η κοινωνική δράση ?”, ”Υπάρχουν πολλοί εικοσάχρονοι που έστω θεωρητικά ασχολούνται με τα κοινά όσο τα πρόσωπα που απεικονίζονται στο photoshop?” Ας μην απαντήσουμε αμέσως, ο καθένας μας με τα αντανακλαστικά του και στο χρόνο του. Άλλωστε η κοινωνική ευθύνη για τους περισσότερους παραμένει ψήφος και μέσα στη μαζική ενημέρωση γνώμη.Γνώμη είναι και του Μπουρζούκου αλλά όπως φαίνεται στη επιστολή του την έχει ψάξει κι εκτός τετριμμένης προπαγάνδας κι ακόμα κι αν είναι σε πλάνην οικτρά, την έχει κάνει τρόπο ζωής και δράσης.( για να προλάβω τις τρέντυ εξισώσεις των άκρων, ας θυμόμαστε μόνο πως οι νοσταλγοί ονειρεύονται κάτι που έχει ήδη πεθάνει)

κατάλογοςκατάλογος

ΠΗΓΗ : https://athens.indymedia.org/

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΑΝΔΡΕΑ-ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΟΥΡΖΟΥΚΟΥ

«ΗΘΕΛΕ ΑΚΟΜΗ ΠΟΛΥ ΦΩΣ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ

ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΤΗΚΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ»

12.25μ.μ.

Η τελευταία φορά που κοίταζα το ρολόι μου. Πίσω μας ένα περιπολικό, μέσα στο βάν οι δύο σύντροφοι μου, ο «όμηρος» κi εγώ. Μόλις λίγες ώρες πριν τα συναισθήματά μας ήταν τελείως διαφορετικά. Για λίγο, φαινομενικά, όλα πήγαιναν τέλεια, μέχρι τη στιγμή που συνέλλαβαν τον συντροφό μας στο «ασθενοφόρο». Εκεί, η κατάσταση στιγμιαία μας κατέβαλε, παρ’ όλα αυτά διατηρήσαμε το μυαλό μας καθαρό , στο βαθμό που ήταν πλέον δυνατόν, έτσι και εξασφαλίσαμε τη διαφυγή των συντρόφων μας.

Γυρνάμε πλέον στην αρχική μας εικόνα, οι τρεις μας μέσα στο βαν μαζί με τον «όμηρο» και μία «τυχαία» (μόνο τυχαία δεν ήταν καθώς το σήμα είχε πέσει σε όλες τις γύρω πόλεις) συνάντηση με ένα περιπολικό. Τα τελευταία λεπτά της ελευθερίας μας είχαν ήδη αρχίσει να μετρούν αντίστροφα. Το τί ειπώθηκε μέσα στο βαν αυτά τα λεπτά έχει μικρή σημασία για την ιστορία μας, αυτό που μετράει είναι η τελική μας απόφαση. Δε θα ρίξουμε, δε θα ρισκάρουμε τη ζωή του γιατρού. Ήταν η μόνη επιλογή που είχαμε εκείνη τη στιγμή. Το μόνο όπλο που είχαμε τελικώς σε αυτή τη συνθήκη ήταν το πάθος μας για ελευθερία. Το τραβήξαμε όσο πήγαινε. Μετά από μία καταδίωξη στους δρόμους της Βέρροιας, σχεδόν βγαλμένη από ταινία, τελικά εγκλωβιστήκαμε σε ένα στενό από ένα περιπολικό που τυχαία βρέθηκε εκεί. Δεν ξέρω πόσο νόημα έχει να αναπαράγω εκ νέου το υπόλοιπο σκέλος της ιστορίας. Το μόνο που αισθάνομαι ότι πρέπει να ξεκαθαρίσω, καθώς πήρε μεγάλη διάσταση, είναι το κομμάτι των βασανισμών. Ξέρω ότι για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας η εικόνα ενός ξυλοδαρμένου ανθρώπου μπορεί να γεννήσει φόβο, λύπηση, απορία. Όχι όμως για εμάς σύντροφοι. Μπορώ να πω επίσης ότι το κράτος σκοπίμως έδωσε τις φωτογραφίες μας στη δημοσιότητα με στόχο τον εκφοβισμό των ανθρώπων που σκέφτονται να πράξουν αναλόγως. Μπορεί και να ήταν ένα βιαστικό «λάθος» λόγω αυτοματισμού που χαρακτηρίζει πλέον οποιαδήποτε επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής. Όπως και να έχει δε θέλω να εστιάσω σε αυτό στην παρούσα φάση. Θέλω να εκφράσω τη δικιά μου σύντομη γνώμη για αυτές τις ώρες ξυλοδαρμού.

Από την αρχή κιόλας  δεν ένιωσα ούτε μια στιγμή  θύμα και προφανώς δε θέλω να αντιμετωπίζομαι ως τέτοιο. Μέσα στις τέσσερις ώρες ασταμάτητου ξύλου, φυσικά ένα από τα πράγματα που σκεφτόμουν ήταν πιθανά σενάρια γα το «τέλος» αυτών των θρασύδειλων καθαρμάτων. Ούτε φόβος, ούτε πόνος, μόνο οργή. Παρά την οδύνη της αλήθειας αρπάζεις το θέλω σου από τα μαλλιά και το γονατίζεις. Όση ώρα συνεχιζόταν το ξύλο μέσα μου επιβεβαιώνονταν όλα αυτά τα χρόνια που έχω επιλέξει να στέκομαι απέναντι σε αυτό το σάπιο σύστημα. Όλες μου οι επιλογές, όλες οι σκέψεις πήραν σάρκα και οστά. Ίσως ένα λεπτό τελικά με λυμένα τα χέρια να ήταν αρκετό. Ίσως τελικά αυτές οι στιγμές βασανισμού να είναι η σφραγίδα επικύρωσης του σάπιου συστήματος.

Ας μιλήσουμε για χρήμα όμως τώρα. Χρήμα που ρέει άφθονο(ακόμη και σε καιρούς ισχνούς που διανύουμε) στα τραπεζικά καταστήματα, στις εφορίες και σε κάθε τύπου επενδύσεις μεγάλων κεφαλαίων (τύπου Cosco). Το αίμα του καπιταλισμού.

Η άρνηση τοποθετησής μου ως άλλο ένα καλολαδωμένο γρανάζι σ΄αυτό το σύστημα είναι ένας από τους αρκετούς λόγους που επέλεξα τη ληστεία (προσωπικά την ορίζω ως απαλλοτρίωση) τράπεζας. Με αυτό εννοώ πως δεν είχα ποτέ τη διάθεση να αποτελέσω άλλον έναν «περαστικό» σε αυτή τη γη με μία «φυσιολογική» δουλειά, με μία «φυσιολογική» ζωή. Δεν άργησα πολύ να καταλάβω στη ζωή μου ότι η εργασία έχει ως μοναδικό σκοπό την εργαλειοποίηση του ανθρώπου με στόχο πάντα το κέρδος του εκάστοτε «κεφαλαίου». Μία διαρκής συσσώρευση κεφαλαίου σε όλο και λιγότερους ανθρώπους. Κάτι που δεν άργησε να δείξει τις παρενέργειές του. Κάπου εκεί είναι που έβαλα κι εγώ τα ερωτηματικά μου.

Είναι λοιπόν μεμονομένα περιστατικά κατάχρησης και διαφθοράς που οδήγησαν το σύστημα σε κρίση ή η ίδια η κρίση αποτελεί ένα καλοσχεδιασμένο πλάνο για μεγαλύτερο κέρδος; Υπήρξε η «πτώση» του τραπεζικού συστήματος εξαιτίας της «φούσκας» των δανείων ή ήταν ένα καπιταλιστικό τέχνασμα για μία νέα συσσώρευση, μία κεφαλαιοποίηση μεγαλύτερων διαστάσεων;

Σίγουρα έχουμε να κάνουμε με μία κρίση πρωτόγνωρη για τα δεδομένα του καπιταλισμού και σίγουρα προηγήθηκε αυτής η «πτώση» του τραπεζικού συστήματος. Στην προκειμένη όμως μιλάμε για τις δύο όψεις του ίδιου κάλπικου νομίσματος.

Ο καπιταλισμός χωρίς το τραπεζικό σύστημα δε θα μπορούσε να υπάρξει. Δε θα υπήρχε ένα από τα βασικότερα μέσα για τη συσσώρευση κεφαλαίου. Δεν θα πήρχε καπιταλισμός. Όπως στην ενδεχόμενη πτώση του τραπεζικού συστήματος καλέστηκε το κράτος να γεμίσει τα ταμεία των τραπεζών, έτσι αργότερα μπροστά στην επικείμενη πτώση του κρατικού μηχανισμού καλούνται οι τράπεζες να υποστηλώσουν επενδύσεις για να ακολουθήσει μία νέα κεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ένας φαύλος κύκλος με μόνο στόχο να μην ξεψυχήσει ο ετοιμοθάνατος καπιταλισμός.

Κοιτάζοντας τη σύντομη ιστορία της Ελλάδας μέσα στην Ευρωπαική Ένωση μόνο ως ένα προσχεδιαμένο εγχείρημα θα μπορούσα να μεταφράσω την οικονομική πτώση της. Τόσο της Ελλάδας όσο και των υπόλοιπων ευρωπαικών χωρών που ακολούθησαν την κρίση. Μπαίνοντας στην ζώνη του ευρώ με την «δημιουργική λογιστική» (Greek logistics) Σημίτη παρουσιάζοντας την οικονομία της Ελλάδας ως αρκετά ισχυρή και συνεχώς αναπτυσσόμενη, αντίστοιχη των υπόλοιπων κρατών της Ε.Ε., διανύθηκε μία περίοδος χάριτος. Εκείνη την περίοδο ο κάθε μικροαστός μπορούσε να ελπίζει στον καπιταλιστικό παράδεισο. Μέχρι να αρχίσει να διαφαίνεται η «φούσκα» του καπιταλισμού ως σύστημα, με το Κραχ του 2008 και την αρχή της κατρακύλας. Ακολούθησε πάλι η «δημιουργική λογιστική» αυτή τη φορά από τον Γ. Παπανδρέου και με στόχο πλέον την «είσοδο» της Ελλάδας στον μηχανισμό οικονομικής στήριξης (Δ.Ν.Τ-Ε.Κ.Τ.). Για να φτάσουμε σήμερα στο οριστικό ξεπούλημα της ανθρώπινης ζωής και την ουσιαστική εκμηδένιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Κάτι που φύσικά συνδέεται με φθηνές επενδύσεις και την ευκαιρία λεηλάτησης της φύσης όπως επιχειρείται να γίνει σε διάφορες περιοχές σήμερα.

Τα βιώματα και η αφόρητη πίεση που δέχεται η κοινωνία αρκεί για να αναδειχθεί ξεκάθαρα το βρώμικο πρόσωπο του καπιταλισμού. Αναγνωρίζω την πράξη μου ως απαλλοτρίωση . Για μένα οι πραγματικοί ληστές στελεχώνουν τις τράπεζες και τον κρατικό μηχανισμό.

Φυσικό ακόλουθο της συστημικής κρίσης είναι η καταστολή. Καταστολή στοχευμένη αλλά και γενικευμένη με σκοπό την τρομοκράτιση και την αποδυνάμωση του συνόλου της κοινωνίας. Αιχμή του δόρατος και σχεδόν μόνιμο στόχο αποτελεί ο ευρύτερος αναρχικός -ανατρεπτικός χώρος. Ένας χώρος που πολλές φορές λειτουργώντας είτε ως πυροκροτητής είτε ως καταλύτης, πυροδοτεί εξεγέρσεις και εντάσεις ενσαρκώνοντας τη λύσσα και την οργή που όλο και μεγαλώνει σε διάφορα κοινωνικά σύνολα.

Το παράδοξο στην κατασταλτική πολιτική του κράτους είναι πως πλέον στοχοποιεί και άλλα τμήματα της κοινωνίας που αντιστέκονται, χαρακτηρίζοντας τους με περίσια ευκολία παράνομους και τρομοκράτες που μόνο στόχο έχουν την καταστροφή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σπασμωδική αντίδραση του κράτους στις Σκουριές. Με συνοπτικές διαδικασίες χαρακτηρίστηκε ως τρομοκρατικό χτύπημα ο εντυπωσιακός και ολοκληρωτικός εμπρησμός του εργοταξίου των μεταλείων. Μία κίνηση που με βρίσκει σύμφωνο και στο πλευρό των ανθρώπων που την έκαναν. Ο μόνος διάλογος που μπορεί να υπάρξει με μία πολυεθνική που στόχο έχει την καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης για το κέρδος είναι η αμίληκτη επίθεση. Αναγνωρίζω το θάρρος των ανθρώπων που πέρασαν στην άμεση δράση παίρνοντας τις ζωές τους στα χέρια τους. Προκάλεσαν ένα καίριο πλήγμα  τόσο στην εταιρία El dorado όσο και στο κράτος. Αυτός είναι και ο λόγος που λίγες μέρες αργότερα το χωριό των Σκουριών κατακλύστηκε από κατασταλτικές δυνάμεις και ακολούθησαν έφοδοι και έρευνες σε σπίτια κατοίκων του χωριού, με ένα σκηνικό που θύμιζε κάτι απο τον εμφύλιο και δείχνει τον ολοκληρωτισμό που χαρακτηρίζει το κράτος, μετατρέποντας το χωριό σε εμπόλεμη ζώνη.

Ασφαλώς δεν έλειψε η εμπλοκή των «αναρχικών τρομοκρατών» σε αυτή την ενέργεια. Από την πρώτη στιγμή τα Μ.Μ.Ε. έσπευσαν να εντοπίσουν τους «τρομοκράτες» καθοδηγητές του χτυπήματος.

Γνωστή και πάγια η  τακτική των Μ.Μ.Ε.: στοχοποίηση, τρομοκράτιση και κατασυκοφάντηση. Φυσικά ακολουθώντας πάντα πιστά τις οδηγίες του εκάστοτε φορέα, είτε είναι η κρατική ασφάλεια, είτε είναι η αντιτρομοκρατική είτε απευθείας η κυβερνητική γραμμή. Γνήσιοι «εργάτες» της καταπίεσης και της υποταγής σκάβουν λάκκους –αρκετούς σε βάθος να χωράν όλοι μέσα- για να ακολουθήσει ο κατασταλτικός βραχίονας και η δικαστική μαφία να θάψει κάθε τί που αντιστέκεται.

Κάπως έτσι ξεκινάει και το παραλήρημα (γκεμπελικού τύπου προπαγάνδας) των Μ.Μ.Ε. αμέσως μετά τη σύλληψή μας. Η είδηση ιδανική για τρομοδελτία και σενάρια αντιτρομοκρατικής φαντασίας. Δεν μπορούσα να μην αναγνωρίσω την ξεκάθαρη πολιτική γραμμή που ακολούθησαν τα Μ.Μ.Ε., αναπαράγωντας με στόμφο και τον απαραίτητο συναισθηματισμό την σίγουρη εμπλοκή μας και σε άλλες ενέργειες πέραν της ληστείας. Με μία τακτική αντίστοιχη με αυτήν που χρησιμοποιήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 στην Ιταλία για να χτυπήσουν τον αναρχικό χώρο (επιχείρηση ORAI), το ελληνικό κράτος προσπαθεί να καταστήλει οποιαδήποτε πηγή αντίστασης.

Δεν μπορούσα να μην προβλέψω τί θα ακολουθούσε τις επόμενες μέρες της συλληψής μου. Από στιγμή σε στιγμή θα με καλούσε κάποιος ειδικός εφέτης ανακριτής, υπεύθυνος για τα θέματα «τρομοκρατίας» (ίσως να τον έλεγαν Μόκκα;) και με μηδενικά στοιχεία και χωρίς κανένα συγκεκριμένο σκεπτικό -παρά μόνο τις εικασίες της αντιτρομοκρατικής- θα με έχριζε μέλος κάποιας οργάνωσης. Φυσικά η επιβεβαίωση της προβλεψής μου δεν άργησε να έρθει.

Τελικά ο ειδικός εφέτης ανακριτής με κάλεσε (Μόκκας στο όνομα) και με συμπεριέλαβε στην ε.ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Φυσικά, αναγνωρίζω τη δράση της ε.ο. Σ.Π.Φ. και τα μέλη της ως επαναστάτες, όμως αυτό είναι κάτι που δε με εμποδίζει να δηλώσω ότι δεν έχω καμία σχέση με την οργάνωση. Δεν υπήρξα ποτέ μέλος της και μας χωρίζουν ουσιαστικές διαφορές, τόσο σε προταγματικό επίπεδο όσο και στη γενικότερη αντίληψη του κοινωνικού συνόλου. Για το κράτος, το να με εντάξει στην ε.ο.Σ.Π.Φ.  είναι ένας εύκολος τρόπος να διευρύνει το κατηγορητήριο και να παρατείνει τα χρόνια φυλάκισης. Για μένα όμως, είναι ένα απροκάλυπτο τσουβάλιασμα, μία ομαδοποίηση, που αυτομάτως καταλύει οποιοδήποτε πολιτικό υπόβαθρο χαρακτηρίζει τον εκάστοτε αγωνιστή.

«Το τίμημα του αυτοκαθορισμού δεν είναι ποτέ φθηνό, σε μερικές περιπτώσεις είναι αδιανόητα ακριβό.»

Ο δρόμος για την επανάσταση και την αναρχία σίγουρα δεν θα μπορούσε να είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, όπως δεν θα γινόταν να είναι ένας και μοναδικός ασχέτως την εκάστοτε υπάρχουσα συνθήκη. Τα μέσα μας είναι γνωστά και πρέπει συνεχώς να εξελίσσονται, η γκάμα επιλογής στο οπλοστάσιο αρκετά μεγάλη. Θεωρώ πως κάθε επαναστάτης πρέπει να έχει την οξυδέρκεια και τη νηφαλιότητα να επιλέξει τα καταλληλότερα «όπλα» που αναλογούν στις αντίστοιχες συνθήκες. Ο δρόμος της αντίστασης έχει πολλές πτυχές και σίγουρα είναι απαραίτητος ένας πολύμορφος αγώνας. Είτε είναι μία αφίσα για απεργιακή συγκέντρωση, είτε η κατάληψη κάποιου κρατικού κτηρίου,  είτε είναι ένας εμπρησμός τράπεζας, είτε μία βομβιστική επίθεση σε κάποιο κρατικό μηχανισμό ή ακόμη η απαλλοτρίωση του κρατικού χρήματος, ο στόχος είναι παντα ο ίδιος. Αφενός ένα πλήγμα στις δομές και λειτουργίες του καπιταλισμού, αφετέρου η διάχυση των μέσων, των πρακτικών και των αντιλήψεων αγώνα, για την αναρχία, για την ελευθερία.

Βρίσκω τον εαυτό μου ανάμεσα σε αυτή την πολυποίκιλη κοινωνία παλεύοντας πάντα για μένα, για τους συντρόφους μου, για την οριστική καταστροφή του συστήματος και την ολική ανατροπή του υπάρχοντος. Χωρίς αυτό να  σημαίνει ότι σταματάω να ασκώ την κριτική που αρμόζει σε όλους αυτούς που με την ανοχή τους και την αδιαφορία τους αναπαράγουν και συντηρούν ένα σάπιο και καταπιεστικό σύστημα.

«Αυτή η επανάσταση πρέπει  απαραιτήτως να είναι βίαιη, ακόμα και αν η βία είναι αυτή καθαυτή κακή. Θα ήταν παραλογισμός αν ελπίζαμε ότι οι προνομιούχοι θα αναγνώριζαν τα δεινά και τις αδικίες που προκαλούν τα προνόμιά τους και θα αποφάσιζαν να τα απαρνηθούν οικειοθελώς.»

Η βία πηγάζει από μέσα μας και είναι η μόνη αξιοπρεπής  απάντηση απέναντι  στην εξαθλίωση και την μιζέρια που γεννάει αυτό το σύστημα.

Η ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας είναι ένα φαινομενικό γεγονός των καιρών μας. Το ιστορικής σημασίας ζήτημα που τίθεται είναι προς ποιά κατεύθυνση έρχεται αυτή η πόλωση. Ένα χειροπιαστό παράδειγμα αυτής είναι  τα ιδιαίτερα αυξημένα ποσοστά της Χρυσής  Αυγής  στις εκλογές και τα αρκετά συχνά φαινόμενα ρατσιστικών επιθέσεων στο κέντρο της Αθήνας. Βέβαια, αυτή είναι μια επιφανειακή τοποθέτηση στα «άκρα» καθώς στερείται συνείδησης. Με το προφίλ ενός δήθεν αντισυστημικού κόμματος η Χρυσή Αυγή κατάφερε και συγκέντρωσε ένα ποσοστό οργής από ένα κοινωνικό σύνολο.

Φυσικά δεν είμαι ούτε οπαδός της «Θεωρίας των άκρων» ούτε θεωρώ τη  Χ.Α. αντισυστημική. Είναι ξεκάθαρο για μένα πως είναι κομμάτι αυτού του συστήματος και παράλληλα  όπλο του. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αυτό το φαινόμενο δεν πρέπει να τύχει λιγότερης προσοχής  αυτής που απαιτείται.

Ας οργανωθούμε να προτάξουμε έναν πολύμορφο και διαρκή αγώνα. Να καταστρέψουμε από τα θεμέλια την εργασία ως άλλη μία σχέση καταπίεσης απαλλοτριώνοντας συνειδητά τον καπιταλιστικό πλούτο με σκοπό την όξυνση και την υποστήριξη του αγώνα. Ακολουθώντας το δρόμο της άμεσης δράσης  να περάσουμε στην ολομέτωπη επίθεση ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα. Με διαρκή επικοινωνία και συνεχή ζύμωση στους κόλπους του αναρχικού-ανατρεπτικού χώρου, αλλά και σε ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας μπορούμε να διαχύσουμε τις αναρχικές σχέσεις αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρησης της ζωής μας. Με τη συνεχή παρουσία μας στους δρόμους και με άγριες οδομαχίες διαμορφώνονται συνειδήσεις, διαμορφώνεται η μαχητική διάθεση, διαχέεται η αγωνιστική βία. Όχι, οι μολότοφ και τα οδοφράγματα, δεν αποτελούν το απαραίτητο πέρασμα για την αναβάθμιση στα γκαζάκια, στις βόμβες και τον ένοπλο αγώνα. Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του ίδιου αγώνα. Το ένα συμπληρώνει το άλλο. Όσο χρειάζονται οδομαχίες άλλο τόσο χρειάζονται νυχτερινά σαμποτάζ στις δομές του κρατικού μηχανισμού με κάθε μέσο. Ο ένοπλος αγώνας είναι μια έκφανση της μάχης, απαραίτητη που πρέπει να στηρίζει και να στηρίζεται από τους ευρύτερους κινηματικούς αγώνες. Οποιοδήποτε σαμποτάζ είναι αποκομμένο από τους κινηματικούς αγώνες και τις ευρύτερες διεκδικήσεις έχει αρκετές πιθανότητες να περάσει στα ψιλά γράμματα της ιστορίας ως γεγονός και εν τέλει να αποσιωπηθεί.

Ας αφήσουμε λοιπόν ένα ανεξήτιλο «αποτύπωμα» στην ιστορία. Το πλήρωμα του χρόνου έχει έρθει, ας κάνουμε εφικτή μία επανάσταση για την ανατροπή της πλουτοκρατίας, για την αναρχία.

Ανδρέας- Δημήτρης Μπουρζούκος

Κορυδαλλός, Ά Πτέρυγα,  Μάρτιος 2013


Posted in Uncategorized

ΝΕΥΡΩΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟΣ,ΕΥΤΥΧΩΣ

April 6, 2013
Leave a Comment

Image

Πολύς λόγος γίνεται εσχάτως για την διαρκή ανοδική τάση του Ευρωσκεπτικισμού, στην Ελλάδα αλλά και συνολικά στην Ευρώπη. Ας πω κατευθείαν την άποψή μου: Η διόγκωση του κοινωνικού φαινομένου της αμφισβήτησης του αξιότιμου και ωφέλιμου της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης  αποτελεί το έδαφος, πάνω στο οποίο θα αλλάξει μορφή η Γηραιά Ήπειρος. Πρόκειται για κάτι εξόχως θετικό, έστω και με τη μορφή μιας πρώτης ύλης ακατέργαστης, όπως είναι πάντα η οργισμένη συλλογική ψυχή.

Θα πρέπει να γίνει μια θεμελιώδης διάκριση: ενώ μέχρι σήμερα ο ευρωσκεπτικισμός αντιμετωπιζόταν ως συντηρητικό, κυρίως, σύμπτωμα οπισθοδρόμησης, εχθρικό προς την κοινή ευρωπαϊκή πορεία, τώρα πλέον γίνεται αντιληπτό πως αποτελεί διαπαραταξιακό φαινόμενο που επιβάλλεται να συνδεθεί(για να γίνει κατανοήσιμο) σχεδόν αποκλειστικά με την Κρίση και τις αποκαλυπτικές τις συνέπειες για την πραγματική μορφή της ευρωπαϊκής οικογένειας: ηθικολογία, τιμωρητική διάθεση από τους κατά τα άλλα αλληλέγγυους αδερφούς, ρατσισμός στη βάση της ανωτερότητας των Βόρειων εταίρων, εν κατακλείδι απροκάλυπτη ληστεία εις βάρος του Νότου, άρα σχεδόν ομολογημένη διάρρηξη της συμμαχίας. Δεν μπορεί  δηλαδή  να υποβιβαστεί η σημασία του φαινομένου στο επίπεδο μιας ενστικτώδους φοβικής αντίδρασης απέναντι στον «θαυμαστό, καινούργιο κόσμο». Δεν έχει πλέον χαρακτηριστικά ξενοφοβικά, εθνικιστικά και απομονωτισμού, αλλά , κατά μείζονα λόγο  τουλάχιστον,  αποτελεί αυθόρμητη αντίδραση των λαών, απέναντι στο κλειστό πολιτικό σύστημα-θεραπαινίδα των αντι-κοινωνικών οικονομικών  φαυλοκρατιών.  Έχει εξόχως ριζοσπαστικά πολιτικά χαρακτηριστικά και αιτήματα, που αποσκοπούν σε ρηξικέλευθες θεσμικές αλλαγές, σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο.

Ο συγκεκριμένος, λοιπόν, ευρωσκεπτικισμός, δεν είναι διαχειρίσιμος από τις γνωστές-άγνωστες εξουσιαστικές ελίτ, όσες επικλήσεις περί «υπευθυνότητας και μετρημένης πολιτικής στάσης» και να υπάρξουν. Είναι πραγματικός φόρος τιμής σήμερα να αποκαλείσαι ευρωσκεπτικιστής και «λαϊκιστής», μιας και όχι μόνο έχουν οι έννοιες απογυμνωθεί από την πρωτογενή τους σημασία, αλλά και σκιαγραφούν αυτούς που μάχονται και αντιστέκονται. Πάντα  οι εξουσίες –πολύ περισσότερο όταν κατέρρεαν-κακομεταχειρίζονταν τις λέξεις, χρησιμοποιώντας αυτές  κατά το δοκούν, εκμεταλλευόμενες  την θεσμική τους κυριαρχία, την οποία εννοούν ως την αποκλειστικό παραγωγό αξιών, δια της Ονομάτισης.  Στα πρότυπα της Ιεράς Εξέτασης , που αποκαλούσε αμαρτωλούς ,όσους αμφισβητούσαν την πολιτική-κοσμική της κυριαρχία, όντας αυτή η ίδια η απόλυτη αρχή που νομιμοποιούταν (ελέω Θεού) να κρίνει το επαρκές ή όχι της ευσέβειας του αμαθούς πλήθους, βαδίζουν και οι πεφωτισμένοι ευρωηγέτες μας.

Σε ρόλο Ιεροεξεταστή ή…Ε. Χούβερ, οι κυβερνητικοί παλιάτσοι και τα ένθερμα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια τους, καταδικάζουν στο πυρ το εξώτερον τους λαϊκιστές και εσχάτως τους ευρωσκεπτικιστές. Δυσκολεύονται βεβαίως να στήσουν πυρές, γιατί το μοντέρνο πολιτικό και επικοινωνιακό παίγνιο επιβάλλει την επιχειρηματολογία , αληθινή ή προσχηματική, μην  επιτρέποντας απροκάλυπτη βία κατά της ζωής.(άλλες μορφές βίας επιτρέπονται φυσικά, ιδίως ο λεκτικός προπηλακισμός, ο σεξισμός, η έμμεση απειλή χρήσης ισχύος σε αδύνατο, πχ οικονομικά, η οικονομική αφαίμαξη αυτών που δεν μπορούν να αμυνθούν κτλ).Σε κάθε περίπτωση πάντως, ματαιοπονούν διασκεδαστικά, δεδομένου πως η συγκεκριμένη κοινωνική εξέλιξη, με την μορφή αναδυόμενου πολύτροπου και αδέσμευτου ρεύματος, ούτε περιθωριοποιείται, ούτε δυσφημείται, ούτε ακυρώνεται, μα και ούτε ενσωματώνεται στον κυρίαρχο ιδεολογικό λόγο επαρκώς.

Image

Ο Νέο-ευρωσκεπτικισμός αποκαλύπτει την Σοσιαλδημοκρατία ως αυτό που έχει καταντήσει πλέον, έναν ακόμα υπηρέτη-ζηλωτή της πτωχοτραπεζοκρατίας (Βαρουφάκης,  Bankruptocracy), ρίχνει τον παρόντα παλαιοκομματισμό στην ιστορική λήθη και μουντζώνει…θορυβωδώς τις επικυρίαρχες ελίτ, απορρίπτοντας τες ως αντιλαϊκές και κάλπικες. Ταυτόχρονα όμως, δίνει λύση και σε ένα μείζον ζήτημα της μετά την  6η Μαϊου 2012 Ελλάδας(post-modern Greece…), στο οποίο καμιά λογική πολιτικής διαχείρισης δεν γίνεται να αποβεί ωφέλιμη, αντιθέτως αποτυγχάνει με πάταγο: την επάνοδο του απροκάλυπτου νεοναζισμού.

Αυτός ο συγκεκριμένος νεοαναδυόμενος ποταμός ριζικής αμφισβήτησης της  Ευρώπης του μοντέρνου κόσμου και των διαδοχικών χρονικά  φάσεών του, θεωρώ δεδομένο πως θα απορροφήσει τις ακροδεξιές, νεοναζιστικές αφενός παραφυάδες του και αφετέρου τις αντίστοιχες  νεοσταλινικές. Και οι δύο…παραφυάδες πρόκειται στην πραγματικότητα για τους παλιούς(…πρώην) ευρωσκεπτικιστές, που καταγράφονταν σε πολύ μικρότερα ποσοστά, σε σχέση με τον ραγδαία αναπτυσσόμενο σημερινό ευρωσκεπτικισμό. Ονειρεύονταν άλλου είδους ιεραρχίες και όχι την υπάρχουσα τραπεζοχρηματιστηριακή. Αυτοί απλά αποτελούν ένα μόνο αριθμητικό μέρος του νέο-ευρωσκεπτικιστικού ρεύματος.

Αν ,όμως, οι νεοσταλινικοί δεν είναι καν, αριθμητικά, άξιοι αναφοράς, στο πλαίσιο αυτού του κειμένου, οι ακροδεξιοί, «συντηρητικοί επαναστάτες και ακτιβιστές»  είναι αναμφίβολα. Στην Ελλάδα, η Χ.Α., εκμεταλλευόμενη την διαχρονική ανάγκη του ακροδεξιού τμήματος της  εκλογικής βάσης της Ν.Δ. να εκφραστεί, ασφυκτιώντας στα συνταγματικά και κοινοβουλευτικά όρια ενός μεγάλου κόμματος εξουσίας και φυσικά κεφαλαιοποιώντας πάνω στο μεταναστευτικό ζήτημα, κερδίζει προσωρινά. Όμως στην πραγματικότητα, για να εκτοξευτεί στο 7 και στο 10%, χρησιμοποίησε ως όχημα την «αντισυστημικότητά της». Χαμαιλεοντίζει  ότι αποτελεί μέρος του κοινωνικού ποταμού της αλλαγής, γιατί γνωρίζει πως μόνο έτσι μπορεί να κερδίσει χρόνο και ψήφους. Ειδάλλως, θα περιοριστεί και εκλογικά σε αυτό που πραγματικά είναι: στον έναν από τους δυο πόλους της ενδοδεξιάς διαμάχης, για τον χαρακτήρα της  συντηρητικής παράταξης, που , φυσικά, θα βγάλει ως κερδισμένο τον έτερο πόλο, ως πιο ρεαλιστικό ,μετριοπαθή και δημοκρατικό.(δεν εξυπακούεται καθόλου πως αυτός ο πόλος θα είναι η ΝΔ.)

Όλα αυτά όμως έχουν ημερομηνία λήξης. Ο πραγματικός ευρωσκεπτικισμός που θα αλλάξει την ίδια την Ευρώπη, ως πολιτικό και οικονομικό πολύπλοκο μεγασύστημα ,θα ωθήσει και «το αντισυστημικό κίνημα» της Χ.Α. σε χίλιες δυο κατευθύνσεις:

  • Άλλοι θα επανενσωματωθούν στην μεγάλη, συντηρητική οικογένεια της ΝΔ(ή όποιο άλλο κόμμα προκύψει από τις δεξιές ανακατατάξεις)
  • Μερικοί, αριθμητικά λιγότεροι, θα συνεχίσουν να δρουν μέσα από μικρούς αυτόνομους, ακτιβιστικούς, νεοναζιστικούς πυρήνες, όπως ήταν μέχρι πριν από λίγα χρόνια η Χ.Α.
  • Αρκετοί, τέλος, θα αναζητήσουν  να πολιτικοποιήσουν την αντίθεσή τους απέναντι στο σύστημα, είτε δεξιόστροφα( πχ, στον Kαμμένο), είτε ακόμα και στον Σύριζα, αναγκαζόμενοι να πολιτικοποιήσουν την τυφλή οργή τους.

Γιατί η Χ.Α. δεν αποτελεί πολιτικό ρεύμα, αλλά παραπολιτικό. Οι ουσιαστικές τις πολιτικές προτάσεις είναι δημοκρατικά ανύπαρκτες, γιατί μόνο σε καθεστώτα μη-δημοκρατικά έχουν βάση. Μόνη της δυνατότητα πολιτικής επιβίωσης είναι να υποδύεται την αντισυστημική δύναμη. Συνδιάζοντας τα δύο παραπάνω, η μόνη της ελπίδα να πείσει  πως η «αντικαπιταλιστική , αντισυστημική» της ρητορεία μπορεί να οδηγήσει σε μια λαϊκή ευημερία, βεβαίως-βεβαίως σιαμαία με μια σιδηρά πειθαρχία, ιεραρχικά απαραβίαστες, στρατιωτικές κοινωνικές δομές, πουριτανισμό(προσχηματικό, τουλάχιστον), νομιμοποιημένη βία κτλ. Ό,τι δηλ εφάρμοσε το χιτλερικό Ράιχ. Επειδή προφανώς μια τέτοια ιδεολογική μεταστροφή της κοινωνίας αποκλείεται, να στραφεί δηλ στον εθνικοσοσιαλισμό, ο νέο-ευρωσκεπτικισμός θα τους πνίξει, διαλύοντάς τους στα εξ ων συνετέθησαν.

Το νέο δίπολο(έστω και με τη μορφή ευρύτερων συμμαχιών και όχι κομμάτων του 45 %), «προοδευτικό και συντηρητικό», θα προκύψει από την μεγάλη μήτρα αλλαγής, τον Νέο-ευρωσκεπτικισμό. Τρικομματικοί κυβερνώντες, Σταλινικό Κ.Κ.Ε. και Χρυσή Αυγή, οι μεγάλοι παρασυρμένοι από τη ροή δύναμης. Οίθε!


Posted in Uncategorized

ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ, Ω, ΠΑΝΣΟΦΕ

April 6, 2013
Leave a Comment

αμωμος απόκρυψις

Χαμός, λέει, στην επιτροπή της Βουλής για την λίστα Λαγκάρντ. Μάλιστα, αυτή τη φορά, πέρα από την αναμενόμενη σύγκρουση Κωνσταντοπούλου-Βενιζέλου, είχαμε και φραστική επίθεση του Κασιδιάρη στον Μέγα Ναπολέοντα του ΠΑΣΟΚ. Ας είμαστε δίκαιοι: δεν υπάρχει περίπτωση σε επιτροπή όπου θα συμμετέχει ως μάρτυρας ή ως ο,τιδήποτε άλλο ο Βενιζέλος, να μην εκδηλώνονται  όλες οι τάσεις της ελληνικής κοινωνίας. Είναι δε τυχερός ο Μπένι που αυτό συμβαίνει στο προστατευτικό κοινοβουλευτικό περιβάλλον, ευτυχώς, και όχι στα πλαίσια ενός λαϊκού δικαστηρίου Εμφυλίου, όπως χαριτωμένα φωνασκούν οι προστάτες του.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ενσαρκώνει ό,τι ακριβώς έσπρωχναν οι ελίτ να αποτελέσει την επόμενη μέρα στην πολιτική σκηνή. Μορφωμένος, με ελιτίστικες τάσεις απέναντι στην λαϊκή βάση, αμφιβόλου ηθικής, υπέρμετρα φιλόδοξος σε ατομικό επίπεδο και εις βάρος της συμμετοχής των πολλών στις δημοκρατικές διαδικασίες ,κατά συνέπεια. Ο άνθρωπος που εννοεί την πολιτική σκηνή ως μια σκακιέρα ή μια θεατρική ράμπα προσωπικής ανέλιξης και καταξίωσης, ένας ιδανικός Dealer συμφερόντων,  τα οποία , μάλιστα, βαπτίζονται  «σύγχρονα και σοσιαλδημοκρατικά». Έτσι και στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, υπάρχουν βασιμότατες υποψίες για το ορθόν των χειρισμών του.

Εξίσου αντανακλαστική και αντίστοιχη της ατομικής και πολιτικής οντότητας που λέγεται  Ευάγγελος Βενιζέλος είναι και η απαξιωτική στάση του στην επιτροπή:» δεν φτάνει που ήρθα, βρε γελοίοι, θα μου κάνετε και ερωτήσεις, για άλλη μια φορά?».Από την αρχή, ο Μεγαλειότατος προκαλούσε τους δύο «βασικούς υπόπτους» να του κάνουν σκληρές ερωτήσεις, ασκώντας (ο Μπένι) διμέτωπη  πολιτικάντικη επίθεση απέναντι σε αυτούς που θεωρεί τους βασικούς πολιτικούς του αντιπάλους: τον Σύριζα και την Χρυσή Αυγή. Οι διάλογοι που έχουν όλα τα Μ.Μ.Ε. αποτελούν την απόλυτη απόδειξη για αυτό, δε νομίζω να το αμφισβητεί και σοβαρά κανείς. Είναι μια από τις φορές που την σύγκρουση την υποδαύλισε συστηματικά ο ίδιος ο εγκαλούμενος(γενικά και όχι στη επιτροπή) Βενιζέλος και όχι οι αντίπαλοι και κατήγοροί  του στην δημόσιο διάλογο. Ο σκοπός, πέραν των προσωπικών και πολιτικών εντυπώσεων,  ήταν καταφανώς να μην γίνει κουβέντα για την ίδια την υπόθεση του χειρισμού της Λίστας, με βάση και τις αντιφάσεις Μπίκα-Διώτη.

Κέρδισε? Απέδειξε  πως για άλλη μια φορά «ο Σύριζα λαϊκίζει και καταγγέλλει ανεύθυνα»? Ότι, από την άλλη, η Χ.Α. τραμπουκίζει φασιστικά? Ακόμα και τη δεύτερη θέση, πόσο μάλλον την  πρώτη, ο Βενιζέλος με την στάση του, την ακύρωσε ή έστω αδυνάτισε. Γιατί όταν υιοθετείς με ύφος χιλίων καρδιναλίων τη στάση του αλαζόνα επιτιθέμενου, εμφανίζεσαι( στην πραγματικότητα ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΣΑΙ) ως αυθεντικός εκπρόσωπος ενός κλειστού, παλατιανού συστήματος εξουσίας, που δεν δέχεται επ’ουδενί  να απολογείται. Όταν εγκαλείς γελοιωδώς μια επίμονη(έστω και ενδεχομένως υπερβολικά) πολιτική κυρία, που τυγχάνει, να είναι και δικηγόρος, για βασανισμό, σε ρόλο… θηλυκού Ιαβέρη, στην  ουσία επειδή  σου κάνει ερωτήσεις( οι οποίες δεν έφταναν καν στα στάνταρ ωμότητας της συγκεκριμένης βουλευτού), δεν κερδίζεις τις εντυπώσεις ούτε καν σε επίπεδο χαριεντισμών και εκλεπτυσμένου χιούμορ.

Πόσο μάλλον, δεν βγαίνεις από πάνω σε πολιτικό επίπεδο, υποβιβάζοντας μια πολιτική διαδικασία διαλεύκανσης ενός σκανδάλου μείζονος σημασίας, στο επίπεδο ανταλλαγής εξυπνακισμών, λες και φλέρταρε τη Ζωή στον κήπο των Βερσαλλιών! Ακόμα χειρότερα δεν αποκαλύπτεις το ποιόν της Χρυσής Αυγής, κάνοντας ψυχιατρικές διαγνώσεις, άρα όχι πολιτικές. Την Χ.Α. την ψήφισε βλακωδώς η κοινωνία, ακριβώς για να καταγγείλει τύπους σαν τον Βενιζέλο. Η ατζέντα(?) του Μιχαλολιάκου να καταλύσει την δημοκρατία δεν αφορά ούτε καν τον σκληρό πυρήνα των οπαδών της Χ.Α, πρωταρχικά τουλάχιστον. Ακόμα και ψυχιατρικά ταμπελοφορεμένος 1,ο Κασιδιάρης, παραμένει εκπρόσωπος κόμματος και αυτοί κρίνονται και αντιμετωπίζονται πολιτικά.

Πέραν του γεγονότος , λοιπόν, πως προκάλεσε και τους δύο σκόπιμα ο Μπένι, αποκαλύπτοντας τις διαθέσεις του να μην δεχθεί επί της ουσίας πολιτικές ερωτήσεις( δεν έχει σημασία, εν προκειμένω, η ποιότητα των ερωτήσεων) δεν βγήκε κερδισμένος ΟΥΤΕ ΚΑΝ  σε επίπεδο εντυπώσεων. Ο  απρόσιτος εξουσιάρχης, ο οποίος δεν δέχεται ερωτήσεις, σνομπάροντας τις πολιτικές διαδικασίες, που υποτίθεται προστατεύει από «τα δύο άκρα», αρχίζει να φθείρει με την στάση του και την, όποια, εικόνα δημιουργήθηκε περί αθωότητάς του στην συγκεκριμένη υπόθεση( ίσως και λόγω κακής τακτικής του Σύριζα στην ψηφοφορία της Βουλής για την περιλάλητη λίστα) . Αν λοιπόν νομίζει ο Αυτοκράτωρ πως μπορεί, πλέον, να ομιλεί ως οριστικά και αμετάκλητα αθωωμένος και να περνά επιπροσθέτως στην επίθεση, ας γνωρίζει πως υπάρχουν πάρα πολλοί, οι οποίοι ακόμα τον κρίνουν και η στάση του μάλλον ενισχύει τις υποψίες τους για  την λερωμένη φωλιά του…

1Με τον όρο ψυχολογιοποίηση, εννοούμε την εγκαθίδρυση ενός αιτιολογικού δεσμού ανάμεσα στην κοινωνική συμπεριφορά και τον ιδεολογικό λόγο και τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά του προσώπου ή των προσώπων που την εκφράζουν(Παπαστάμου,1989)


Posted in Uncategorized