anatolikoblog

Μεταξύ αγαρμποσύνης και μοιραίου: ανάγκα και οι “θεοί¨(Μέρκελ κ.α.) πείθονται | June 17, 2013


Image

Έστω ότι ισχύει ότι ο Σαμαράς υπέπεσε σε μια κολοσσιαία αβλεψία, ψωνισμένος όντας.Έστω ότι ισχύει ότι επεδίωξε ηρωική έξοδο μπρος στο επερχόμενο αδιέξοδο.Έστω ότι προσπάθησε να…πιέσει το Βερολίνο, με την απειλή προσφυγής σε εκλογές, ώστε να πάρει αντισταθμιστικά και…σταθεροποιητικά κάτι πίσω, ως αντάλλαγμα, ώστε να φαίνεται ότι οι θυσίες δεν πάνε χαμένες και να ενισχυθεί το greekovery(γιατί έχουμε και ολίγον συνομωσιολογικό δαιμόνιο, λίγο…).Έστω ότι πυροδοτήθηκε από μια τάξη (α-)δεξιού αυταρχισμού(που τον έχει, εδώ που τα λέμε, αυτός και η κλίκα του), που πίστευε ότι θα συσπείρωνε του χοντροδεξιούς Έλληνες ψηφοφόρους πίσω του αφενός μεν, αφετέρου δε, θα ικανοποιούσε, σε βαθμό ιδεολογικού αυνανισμού, τους υπέρμαχους της ακραίας σύγκρουσης, στον τομέα των δημόσιων μεταρρυθμίσεων ,με όσους(ιδιοτελώς ή ιδεολογικώς) αντιστέκονται.Από ιδεολογικά-ιδεοληπτικά κίνητρα δηλ και πάλι να κατέληξε στην μεγαλειώδη απόφαση της 11ης Ιουνίου.

Ένα πράγμα συνάγεται με βεβαιότητα , ό,τι και να ισχύει από τα παραπάνω:ο Σαμαράς είναι ακατάλληλος για πρωθυπουργός!Είτε ως πολιτική μετριότητα, είτε ως ως φανατισμένος ιδεοληπτικός, είτε ως ανίκανος να χειριστεί μια πολύ δύσκολη κατάσταση (extreme political situation) , είτε, ακόμα-ακόμα(όντας όχι λιγότερο σημαντικό από τα προηγούμενα), ως προκλητικά ανίκανος να αντιληφθεί(ή να σεβαστεί, αν έχει αντιληφθεί), τις λεπτές ισορροπίες μια τρικομματικής συγκυβέρνησης, είτε ως απλά δειλός, θορυβώδης φυγάς, που ομολογεί(με το να αρνείται) την αποτυχία του.

Προσωπική άποψη αποτελεί ότι έψαχνε μια ισχυρή απάντηση, ώστε να αντιστραφεί το κλίμα που δημιουργήθηκε με την μη-αναμενόμενη διατήρηση των ποσοστών ανεργίας σε τόσο υψηλά επίπεδα και του ξεθωριάσματος του success story, μετά την παταγώδη αποτυχία των ιδιωτικοποιήσεων.Τι ισχυρότερη απάντηση θα μπορούσε να δοθεί, από μια μαζική απόλυση 2.600 δημόσιων υπαλλήλων, διαχρονικά και διακομματικά σταμπαρισμένων, για…κομματισμό και αδιαφάνεια?Ή θα μου κάτσει και θα γίνω ο νέος Καραμανλής(της ΕΡΕ ο Καραμανλής),ή ας πάει και το παλιάμπελο!

Image

Αυτό όμως αποτέλεσε μια κίνηση ΕΞΩ από το εξωραϊσμένο προσωπείο που είχαν φιλοτεχνήσει για αυτόν και την κυβέρνησή του, οι διαπλεκόμενοι, μιντιακοί υποστηρικτές του. Δεν αποτελεί απόδειξη αποφασιστικότητας και μεταρρυθμιστικής ανάληψης πρωτοβουλίας το άγος της 11ης Ιουνίου, όταν ούτε η Θάτσερ είχε προβεί ποτέ σε κάτι ανάλογο, ούτε καν ο Φράνκο.Δεν μπορεί, επομένως, να ενσωματωθεί στην μεγάλη εικονοπλασία που στεφανώνει τον Σαμαρά, παρά μόνο να αμβλυνθούν οι χείριστες εντυπώσεις, με τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για μια στιγμιαία αγαρμποσύνη ενός ζορισμένου, αλλά κατά τα άλλα λαμπρού πρωθυπουργού, ο οποίος έχει το δικαίωμα στο λάθος(όχι επί της ουσίας, υπονοείται,αλλά ως προς τον χειρισμό).Κάτι σαν να ήταν μεθυσμένος, ας πούμε

Αρκεί?Φυσικά ΟΧΙ!Δεδομένου ότι και τα επιχειρήματα περί οικονομικής ανάκαμψης στερεύουν ή έστω αδυνατίζουν, ο άνεμος που σηκώθηκε από την ερμηνεία που έδωσε η κοινωνική πλειοψηφία στο κλείσιμο της ΕΡΤ, ήρθε να σαρώσει την αίσθηση ανοχής, αν όχι μερικής υποστήριξης, του κυβερνητικού έργου.Ποια ήταν αυτή η ερμηνεία?Ότι πρόκειται για χτύπημα εναντίον της Δημοκρατίας.

Δεν υπάρχει επιστροφή.Είτε δημοκρατικά, είτε εργασιακά, είτε με όρους πολιτικού χειρισμού να το δει κανείς, η εύθραυστη ισορροπία που αναδύθηκε, εδώ και ένα χρόνο, πάνω στο δίπολο “μνημόνιο ή χάος”, ως κακέκτυπη απάντηση στο μνημόνιο-αντιμνημόνιο(που παρότι χονδροειδώς σχηματικό, υπονοεί πολλά περισσότερα και κυρίως την πολλαπλότητα των οδών διεξόδου από την κρίση, σε αντίθεση με τον μνημονιακό μονόδρομο) κατέρρευσε..Λογική και επόμενη η κατάρρευση, αφού το “μνημόνιο η χάος” δεν έδινε καμιά σοβαρή πολιτική απάντηση και αναπαρήγαγε την μυωπική, σχεδόν αυτιστική αντίληψη του παλαιοευρωπαϊσμού, για την ίδια την φύση της Κρίσης.Ουσιαστικά, μια συστημική κρίση αντιμετωπίζεται με παυσίπονα και προσευχές(όταν κρύβονται τα σύνεργα των…πειραματικών θεραπειών), οι οποίες, τώρα τελευταία, κατέληξαν σε μια ψευδώς βιωνόμενη πραγματικότητα, στα όρια του πραγματικού και του ψευδαισθησιακού.

Όμως, όλοι γνώριζαν πως, με προϋπόθεση την διατήρηση της δημοκρατίας ως πολίτευμα και ως συνείδηση(χωρίς δημοκρατική συνείδηση, όλα γίνονται, με μαστίγιο και μισθούς 100 ευρώ πχ), κανένα μνημόνιο και καμιά κυβέρνηση-υποστηρικτής του(έστω και απρόθυμα…)δε θα μακροημέρευε. Είναι σαν σε μια τρικυμιώδη κατάσταση, καταμεσής του Ειρηνικού, ο καπετάνιος να σε καλεί να…καθαρίσεις τις καμπίνες και τα φινιστρίνια.Ε, θα πνιγείς.Image

Όπου τρικυμία, η κρίση που χτυπάει από παντού, όπου καπετάνιος, ο όποιος Σαμαράς, όπου καμπίνες, φινιστρίνια και….πανιά, η ελληνική οικονομία, με τις όποιες παθογένειές της, αποσπασματικά όμως και αποσυνδεδεμένη από την ευρύτερη κατάσταση. στη θάλασσα και τυχόν μεγαλύτερα,προσπερνούντα..πλοία(Ευρωπαίοι εταίροι).Αυτά τα τελευταία μάλιστα μπορεί να σου επέβαλλαν να σωθείς μόνος σου, ενώ  το πλοίο σου φρόντιζαν(με τη σιωπή τους) να είναι προβληματικό και ταυτόχρονα, εξασφάλισαν πως τα πολύτιμα συντρίμμια σου, θα περιέλθουν στην κατοχή τους, μετά από ενδεχόμενο ναυάγιο.Για να σου πασάρουν 10 σωσίβια και 5 σωστικές βάρκες και με την υποχρέωση να σου μιλούν από το σύστημα επικοινωνίας του πλοίου, για να σε παροτρύνουν(εκβιάζοντάς σε ενίοτε) να συνεχίσεις την προσπάθεια.Να πνιγείς.

Εκλογές τώρα.Η ισορροπία άλλαξε.Καλύτερα τώρα, παρά μετά από 3-4 μήνες παρατεταμένης εκλογικής περιόδου.

Advertisements

Posted in Uncategorized

Leave a Comment »

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: